stjórnsýsluhindranir á Norðurlöndum, munnleg skýrsla ráðherra norrænna samstarfsmála.

Frú forseti. Ég er algerlega sammála hæstv. menntamálaráðherra og kemur kannski ekkert sérstaklega á óvart að við séum sammála í þessu eins og mörgu öðru sem er viðfangsefni í þessum sal. Ég tel sem sagt að tungumálin séu mikilvæg og þau eru líka ávísun á ákveðið menningarlæsi. Það er alveg rétt hjá hæstv. ráðherra að margir telja sig komast allra sinna leiða á enskunni einni saman en það er ekki endilega svo. Það að geta verið læs á menningu annarra ríkja sem við eigum samskipti við, hvort sem það eru Norðurlöndin eða jafnvel fjarlægari svæði — hér mætti nefna stór ríki eins og Kína, Rússland, Suður-Ameríku og þess vegna Afríku — er mikilvægt. Það er mikilvægt fyrir þjóð að eiga fólk sem er læst á menningu og tungumál miklu víðar en bara eitt lingua franca sem gæti verið enskan í svona samskiptum og menn nota að sjálfsögðu mjög mikið, en hún ein og sér getur ekki komið í staðinn fyrir allt hitt. Við eigum auðvitað mjög miklar sameiginlegar rætur með Norðurlöndunum, við eigum mikil samskipti við Norðurlöndin, pólitísk, menningarleg og efnahagsleg, þannig að það er mjög mikilvægt að við séum vel í stakk búin til þess að takast á við þau verkefni öll á fjölþættum sviðum og getum gert okkur skiljanleg.

Eins og ég segi, ég tel að horfa þurfi á skólakerfið í þessu efni í öllum löndunum, líka hér á landi, en ekki síður á hluti eins og fjölmiðlana, þeir skipta mjög miklu máli í þessu efni. Ég fagna því að hæstv. menntamálaráðherra lýsi því yfir hér að að þessu verði áfram unnið á vettvangi ráðherraráðsins um mennta- og menningarmál.