kreppa krónunnar.

Frú forseti. Að undanförnu hafa komið fram fjölmargar hugmyndir í gjaldeyrismálum. Það er út af fyrir sig ágætt. Ég hef persónulega efasemdir um nýkrónuleiðina þótt ég taki alvarlega orð hv. þm. Þórs Saaris um að við þingmenn eigum kannski ekkert að hafa skoðanir á þessu. Ég held samt að við séum kjörin hingað inn til þess að reyna að hafa þær og reyna að afla okkur þekkingar. Mér finnst nýkrónuleiðin ekki beinlínis vera sigurstrangleg leið fyrir hagkerfi sem glímir við traustsvanda. Það er lítið traust á gjaldmiðlinum sem fyrir er. Einhvern veginn hefur þetta í mínum huga yfirbragð þess þegar fyrirtæki breytir um kennitölu. Mér finnst það vera gallinn á þeirri leið, en auðvitað verða sérfræðingar að fara yfir þetta líka og maður verður að hlusta á röksemdir.

Gallinn við að taka einhliða upp mynt annars ríkis hefur mér fundist felast í því að það er svolítið gróflegt fullveldisafsal. (Gripið fram í: Það er líka kennitölubreyting.) Já, kannski kennitölubreyting og dálítið djarft að vera algjörlega undirseld efnahagsstefnu og gjaldeyrisstefnu annars ríkis.

Mér hefur því fundist mikilvægast, þó svo að við verðum auðvitað að hafa marga kosti uppi, að reyna að halda fókus á því sem við erum að gera núna. Við erum í viðræðum við Evrópusambandið. Mér finnst mjög mikilvægt, alveg sama hvort þjóðin segir já eða nei, að við reynum að ná sem bestum samningi, það hlýtur að vera viðfangsefnið. Það er viðræðunefnd í því verki. Við þurfum að komast að því hvað mundi felast í því að gera stöðugleikasamning við Evrópusambandið, fara í ERM II með stuðningi við ákveðið gengi íslensku krónunnar. Það mundi fást stöðugleiki. Auðvitað er þetta ekki gallalaust. Lágir vextir gætu til dæmis leitt til þenslu sem síðan leiddi til hruns og (Forseti hringir.) í evruumhverfi mundi það leiða til atvinnuleysis. En í öllu falli verðum við að halda fókus á því sem við erum að gera núna. Aðeins þannig verður spurningum svarað. Það er mjög nauðsynlegt.