140. löggjafarþing — 100. fundur,  16. maí 2012.

ráðgefandi þjóðaratkvæðagreiðsla um tillögur stjórnlagaráðs að frumvarpi til stjórnarskipunarlaga.

636. mál
[17:37]
Horfa

Illugi Gunnarsson (S) (andsvar):

Herra forseti. Það er einmitt það sem hefur komið fram hjá mörgum fræðimönnum að ágreiningur hefur verið um merkingu þessa hugtaks. Leikið hefur vafi á því hvað menn eiga nákvæmlega við.

Það er þá miklu skynsamlegra að segja að hér sé um að ræða, ef það er það sem verið er að leitast eftir, ríkiseign sem ríkið megi ekki afsala sér með nokkrum hætti. En með öðrum orðum, það sé þá eign ríkisins, það sé alveg klárt hvað átt sé við. (Gripið fram í: Þjóðarinnar.) Það er nefnilega það. Hvað er þjóð — af því að hér er spurt og kallað að það sé eign þjóðarinnar? Mundi það þýða að einstaklingur af íslensku bergi brotinn sem býr erlendis eigi til dæmis rétt á arðgreiðslum vegna sjávarútvegsins verandi hluti af íslenskri þjóð? Þó að menn búi tímabundið erlendis, þýðir það það? Er það það sem menn eru að segja já eða nei við? Það er munur, virðulegi forseti, á ríkiseign, sama hvort menn komist að þeirri niðurstöðu að það megi aldrei selja þá eign eða ekki, og þjóðareign.