veiðigjöld.

Frú forseti. Vissulega má segja það og lýsa þessu eins og hv. þingmaður gerir, að þetta sé örvæntingarfull, krampakennd tilraun ríkisstjórnarinnar til þess að reyna að ná meiru í kassann, en hún hugsar bara fram á næsta ár. Það er bara verið að hugsa fram að kosningum og búið, það er ekki hugsað lengra.

Það sama getur gerst varðandi þennan tekjustofn, sem er þó tæpir 5 milljarðar í dag, því að Samfylkingin, sérstaklega, talar eins og ekkert veiðigjald sé greitt. Það getur vel verið, þrátt fyrir forsendur þessa frumvarps, að gjaldið muni stórhækka. Hvað þýðir það? Til lengri tíma litið er ég hrædd um — þess vegna er ég á móti þessari miklu hækkun — að þessi skattstofn eða þessi gjöld muni skreppa saman því að útgerðin mun ekki hafa burði til að greiða meira, hagkvæmnin í rekstri verði ekki sú sama og í dag, að við náum ekki þeirri arðbærni og þeirri framlegð sem við náum í því kerfi sem við búum nú við á Íslandi og er til fyrirmyndar og er fyrirmynd fyrir margar aðrar þjóðir í uppbyggingu sinni.

Það er verið að ógna tilvist sjávarútvegskerfisins sem markvisst hefur verið byggt upp. Stundum hefur þurft að taka erfiðar pólitískar ákvarðanir til að halda áfram með kerfið, eins og varðandi framsalið sem var að mínu mati ein skynsamlegasta ákvörðunin í öllu þessu árið 1989 og vinstri menn tóku en ætla sér að afnema algjörlega núna. Það er hluti af því að þetta kerfi geti verið áfram jafnhagkvæmt og -arðbært og við höfum bundið vonir við.

Ég er sannfærð um að sú leið sem ríkisstjórnin er að fara er eins og allar aðrar leiðir ríkisstjórnarinnar í þeim málum sem hún setur á oddinn, þ.e. hún skaðar málið, hún verður ekki til þess að bæta það.