stjórnarskipunarlög.

Virðulegi forseti. Afsal fullveldis á Íslandi á í rauninni ekki að vera til staðar, í engu tilviki, vegna þess að við erum lítil þjóð og eigum ekkert að rétta fram litla puttann á hönd sem ræður illa við stórveldin. Við getum miklu fremur, ef við viljum vinna með öðrum þjóðum að ákveðinni reglugerð og reglum í ýmsum þáttum viðskipta, menningarlífs, gæslumálum og öðrum þáttum þjóðfélagsins, sett okkur reglur í samræmi við það á okkar eigin forsendum í stað þess að veita afsal út fyrir landsteinana eins og menn eru hér að gæla við á ótrúlegan hátt.

Nú eru komnir aftur þeir sem vildu Ísland undir öðrum þjóðum eins og við vorum í 700 ár frá 1262. Þeir forgöngumenn sem stóðu að því að Ísland varð sjálfstætt 1944, til að mynda Ólafur Thors, Bjarni Benediktsson og fleiri, voru frumkvöðlar að því að Ísland er sjálfstætt í dag. Margir góðir menn úr öðrum flokkum komu þar til liðs. Nú koma smjaðrararnir fyrir erlendri forsjá og vilja veikja íslenskt samfélag, sjálfstæði Íslands.

Stjórnarskrá Íslands er sáttmáli, hún er markmið, hún er gjörð sem á að vera tær og skýr eins og íslensk tunga þegar hún er best. Stjórnarskrá Íslands er eins konar ljóð, efnismikið en tært og klárt.

Jónas Hallgrímsson sagði, með leyfi forseta:

Þetta er viðmiðunin sem getur verið grunnur að íslenskri stjórnarskrá þar sem tekið er tillit til þess að fólk skilur það sem sagt er, gerir sér grein fyrir því að lífið er sveigjanlegt, það er aldrei 100%, en markmiðið þarf að vera klárt.

Nú eyðir hæstv. ríkisstjórn tímanum í að fjalla um nýja stjórnarskrá umfram það að fjalla um vandamál sem blasa við þjóðinni í dag og brenna á heimilum landsins, atvinnulífi og stöðu Íslands sem sjálfstæðrar þjóðar. Því er stungið ofan í skúffu og það er farið í dægurmálin því að auðvitað má flokka stjórnarskrá undir dægurmál þó að hún sé mikilvæg vegna þess að það er ekki brennandi þörf á því að hún sé kláruð á stundinni og það er heldur ekki hægt.

Í umræðum í þinginu í gær kom sú hugmynd að íslensk tunga ætti að eiga sér stað í stjórnarskránni. Það er alveg rétt.

Það er mikill vandi að tryggja svo að gildi í alþjóðarétti allt sem lýtur að því að Íslendingar eigi auðlindirnar í landinu. Það er mikill vandi að túlka það og við höfum, virðulegi forseti, býsn af góðum stjórnsýslufræðingum, lögfræðingum og sérfræðingum sem geta unnið þessa grunnvinnu alla en ekki binda það við einhvern saumaklúbb eða samkvæmisleik eins og gert er í dag. Samning stjórnarskrár er ekki málfundarreglur, hún er miklu alvarlegra mál.

Hæstv. forsætisráðherra sagði að það ætti að gera stjórnarskrána strax af því að búsáhaldabyltingin hefði viljað það. Búsáhaldabyltingin er gott dæmi um falsið í íslensku samfélagi, falsið í fréttaflutningi, falsið í frásögnum, villuljós. Búsáhaldabyltingin var í hnotskurn um það bil hundrað manna hópur stjórnleysingja sem héngu á þreklitlum væng Vinstri grænna án þess að nokkrar flugfjaðrir væru þar, héngu í samspili við Samfylkinguna og börðu potta og pönnur, liðlega hundrað manna hópur sem átti aðsetur í verbúð Vinstri grænna og var stjórnað af skæruliðaforingjum úr Alþingi sjálfu. (Gripið fram í.) Þetta er staðreyndin. Svo heitir þetta „að þjóðin vilji“. Þetta er ekki það sem þjóðin var að berjast fyrir, það var allt annað sem lá þar að baki. Þetta er skrípaleikur, þetta er fals og hreinar lygar. Auðvitað mun sagan leiða í ljós hvernig menn misnotuðu aðstöðu sína í þessum efnum og þar mun fréttastofa Ríkisútvarpsins ekki ríða feitum hesti, það er alveg klárt.

Það er líka sorglegt að verið sé að endurskoða stjórnarskrá Íslands í ljósi þess að hæstv. núverandi ríkisstjórn Íslands er sansaveik og það er ekki gott að hefja slíka vinnu þegar þannig er ástatt, það er mjög alvarlegt mál. Það er mjög alvarlegt mál vegna þess að stjórnarskrá Íslands er gleggsta dæmið um að það verður að vera almenn sátt um niðurstöðuna.

Auðvitað er hægt að ná sátt. Í gegnum síðustu áratugi hafa löngum um 95% mála verið samþykkt í nefndum þingsins með sátt. Það er hátt hlutfall og annað en maður skyldi ætla af fréttum að dæma, en það er staðreyndin. Þetta hefur hins vegar farið halloka nú að undanförnu vegna þess að hæstv. ríkisstjórn Íslands vill ekki vinna í sátt. Hún vill keyra fram með valdboði og valdníðslu, stundum hluti sem er grundvallaratriði að sátt sé um. Þetta er mjög alvarlegt mál, virðulegi forseti, og menn ættu að hafa í huga að við þurfum tíma til að slípa þetta til þannig að þokkalegur friður sé í hjarta og sálum landsmanna yfir því sem verið er að gera í þessum efnum því að stjórnarskráin er sáttmáli sem allir eiga að skilja og allir eiga að virða.

Íslensk stjórnarskrá. Nú er leitað til Feneyjanefndarinnar svokölluðu, nefndar Evrópuráðsins, og allt í lagi að fá eitthvert álit þaðan, en það er ekkert útgangsmál, skiptir engu stórmáli. Við getum alveg eins farið nánar í stjórnarskrárgerð frænda okkar í Skandinavíu, Finna, Svía, Norðmanna, Dana. Við höfum til að mynda ekki skoðað breytingar í stjórnarskrá Dana um árabil, sem er þó grunnurinn að íslenskri stjórnarskrá sem er við lýði. Þannig þarf að vinna þetta á miklu breiðari grundvelli, en ekki með olnbogunum eins og nú er gert. Við eigum að taka kúrsinn á það að íslensk stjórnarskrá sé unnin út frá hjartalagi fólksins í landinu og virði þann stíl sem Íslendingar búa yfir.

Nú um hríð eru hagfræðingar úr ýmsum áttum að drepa íslenskt samfélag og yfirkeyra allt með kenningum og uppákomum sem eiga lítið skylt við raunveruleikann en eru teoríur og ævintýri, ákveðin ljóð út af fyrir sig, en varla ætluð til þess að hnýta upp, samkvæmt þeim, þau net sem við þurfum í samfélagi okkar til þess að geta aflað árangurs.

Þegar mál eru keyrð svona, án þess að leitað sé sáttar um sáttmála, þá mun það ekki halda, auðvitað ekki. Stríðið mun halda áfram. Orrustunni lýkur ekki, skoðanaskiptunum lýkur ekki og einhver neytir afls og nær fram hlutum sem leggjast ekki í gleymskunnar dá. Málefnið bíður um sinn og svo heldur óróinn áfram og upplausnin sem er nákvæmlega það sem við þurfum ekki á að halda. Það á ekki að vera, virðulegi forseti, stefnumið þeirra sem fara nú með stýringu á þessum málum að upphefja sjálfa sig með því að lemja í gegn hluti sem er mikið ósætti um. En þegar þetta er gert í skjóli ríkisstjórnar sem er því miður sansaveik — og það er alvarlegt orð en varlega farið með það samt — er það er ekki rökhelt, verklagið er byggt á geðþóttaákvörðunum, tilskipunum, skipunum, ekki því að hlusta á fólkið í landinu, hlusta á hug fólksins í hverju hvunndagshugsunin hjá Íslendingum almennt liggur. Nei, það á að reka trippin í rétt með hornum. Um það verður auðvitað aldrei friður, Íslendingar eru ekki þeirrar gerðar, það hefur margsýnt sig. Þá er verr af stað farið en heima setið. Þetta er staðan í dag í þessu máli.

Hér er talað um að menn vilji hafa opnar dyr til þess að koma á framsali sjálfstæðis, framsali ríkisvalds. Við gerðum nóg af því í bankadæminu þegar innmaturinn úr íslenskum bönkum var seldur út og suður um allar álfur án þess að nokkur verðmæti væru þar á bak við. Allt fór úr böndum og það höfum við séð þó svo að stjórnvöld hafi ekki brugðist við því eins og vera bæri, en ef á síðan að selja fullveldi Íslands í partasölu á útsölu í Brussel, Hong Kong eða hvar sem er er það efni sem mun ekki styrkja Ísland. Það mun eyða þessu landi sem sjálfstæðri þjóð.

Við getum ekki selt sjálfstæði Íslands eða fullveldi eins og menn höfðu hugmyndir um að selja norðurljósin. Það er liðin tíð. Nú verður að hugsa rökrétt og gæta þess að ekkert fari úr böndunum. Við megum aldrei slaka á klónni til að verja sjálfstæði Íslands, ekki tommu af pollanum. Það er skylda okkar og á að vera metnaður okkar. Þess vegna er staðan í rauninni, viðræðurnar og umræður um stjórnarskrárbreytingu, á byrjunarstigi. Við getum sett okkur markmið um að klára verkið á tveimur, þremur árum en við þurfum miklu meiri tíma en menn eru að tala um. Annað er út í hött. Annað er eins og óbökuð kaka sem er óæt.

Haile Selassie á hátindi Abyssiníu: Guð bakaði köku. Hún varð hvít, hann henti henni. Hann bakaði aðra köku, (Forseti hringir.) hún varð svört og hann henti henni. Þá bakaði hann þá þriðju og hún varð passlega brún. (Forseti hringir.) Það heitir nú Abyssinía, það voru Abyssiníumenn sem voru á hátindi alheimsins.

Stjórnarskrá þarf að standast ákveðið (Forseti hringir.) jafnvægi og við þurfum að miða allt við það.