störf þingsins.
Forseti. Ég hóf þessa umræðu með því að fagna atkvæðagreiðslunni í New York í gær og hrósa hæstv. utanríkisráðherra fyrir frammistöðuna um leið og ég beindi því til hans að þrýsta á Bandaríkjastjórn að leggja fram að minnsta kosti sýn sína á það sem næst eigi að gerast í Miðausturlöndum og í þessu máli.
Við vorum svo heppin í gær að verða ekki einungis vitni að þessari atkvæðagreiðslu í gegnum fréttastofur og tölvur heldur líka að hafa hér meðal okkar Mustafa Barghouti, þingmann og lækni og baráttumann frá Palestínu, sem meðal annars ræddi við nokkra úr utanríkismálanefnd í gær. Það var merkilegt að heyra hann lýsa því um báða þá viðburði sem orðið hafa í mánuðinum, annars vegar atkvæðagreiðsluna í gær og hins vegar árásina á Gaza — að báða þá atburði skynja Palestínumenn sem einhvers konar sigur þrátt fyrir mannfallið, þrátt fyrir hörmungarnar.
Það eru þeir sem hafa unnið þennan sigur en það er líka alþjóðasamfélagið sem hefur unnið þennan sigur í bæði skiptin. Vopnahléið komst á í Gaza fyrir tilstilli alþjóðasamfélagsins og það er síðan alþjóðasamfélagið, við sem tilheyrum því, við sem höfum þrýst á og reynt að hafa áhrif, sem viðurkennum Palestínumenn með þessari atkvæðagreiðslu í gær. Það sýnir að alþjóðasamfélagið getur náð árangri, að baráttan fyrir réttlæti og skynsamlegum lausnum fyrir Miðausturlönd getur haft í för með sér árangur þó að síðar verði en sumir kysu.
Það er mikilvægt að hjálpa Bandaríkjamönnum til að hjálpa sér sjálfum. Þeir standa einir uppi. Þeir stóðu uppi nánast á nærfötunum í New York í gær með nokkur fylgiríki, nánast í ömurlegri stöðu. Það er einmitt núna sem á að segja þeim að tími sé kominn til að skipta um til að reyna að ná (Forseti hringir.) lausnum en ekki að loka sig inni í eilífðarmáli sem engan endi hefur nema hörmungar og ofbeldi.
