vernd og orkunýting landsvæða.

Forseti. Þetta hafa um margt verið athyglisverðar umræður. Eitt af því sem mér finnst blasa við, og er auðvitað staðreynd lífsins sem ég held að við vitum öll, er að tíminn hjálpar okkur að taka betur upplýstar ákvarðanir. Öll viljum við auka þekkingu okkar, m.a. hvað varðar ákvarðanir um virkjanir til framtíðar og byggja þær á víðu sjónarhorni og eins góðum upplýsingum og við getum.

Ég hef tekið eftir því að fólk hér í þingsal talar með allt öðrum hætti um til dæmis Urriðafossvirkjun en var gert fyrir nokkrum árum þegar átti bara að vaða í Urriðafossvirkjun eins og ekkert væri. Nú er fólk farið að segja: Heyrðu, það eru kannski ýmsar ástæður fyrir því að við eigum ekki að gera það, höfum alla vega Urriðafossvirkjun í bið, ef ekki í vernd. Þetta segja ýmsir sem hefðu fyrir einhverju síðan talað með öðrum hætti. Ég tók eftir því að hv. þm. Kristján Möller sagði að hann hefði skipt um skoðun á ferð sinni meðal annars um Suðurland og teldi nú að ákveðnir kostir ættu að vera í vernd en ekki í nýtingu eða bið. Þetta tel ég mjög virðingarvert. Ég tel mjög virðingarvert að heyra það hjá hv. þm. Jóni Gunnarssyni þegar hann segir að að hans mati eigi Skatastaðavirkjun að vera í vernd, þ.e. jökulárnar í Skagafirði. Þannig að það er tilhneiging í þessa átt.

Við eigum að viðurkenna að tíminn hjálpar okkur að taka betri ákvarðanir í þessum efnum. Hvað (Forseti hringir.) er því til fyrirstöðu að stækka einmitt biðflokkinn sem gefur fólki og fagfólki tíma til að ígrunda betur allan grunn málanna og færa okkur enn betri (Forseti hringir.) upplýsingar til þess að við getum tekið enn betri ákvarðanir til framtíðar?