vernd og orkunýting landsvæða.

Hæstv. forseti. Við ræðum enn um rammaáætlun sem að mínu mati er eitt mikilvægasta málið sem við höfum til umfjöllunar hér á þessum þingvetri. Við þekkjum öll forsöguna. Þetta mál var sett í þennan farveg um það bil 1999 ef ég man rétt og 2007 var rammaáætlun 2 sett af stað með nýrri verkefnisstjórn. Þar birtist okkur ný áhersla og þar var meiri áhersla lögð á að líta til sjónarmiða bæði varðandi verndun og nýtingu. Út úr því fáum við þessa niðurstöðu, þessa röð, sem verkefnisstjórn síðan vann og birtist okkur í skýrslu verkefnisstjórnar um rammaáætlun.

Í skipunarbréfi verkefnisstjórnar frá þessum tíma er alveg ljóst að menn ætluðu sér að halda þessu ferli allt til enda, þ.e. að byggja á hinum faglegu niðurstöðum þingsályktunartillögu sem lögð yrði fyrir þingið. Ég tel algerlega ljóst að menn ætluðu sér að hefja þetta mál upp yfir flokkspólitík og upp yfir hefðbundnar deilur á hinu venjulega pólitíska sviði sem er yfirleitt okkar veruleiki. Í skipunarbréfinu segir, með leyfi forseta:

„Iðnaðarráðherra mun á grundvelli niðurstaðna skýrslu verkefnisstjórnar og að höfðu samráði við umhverfisráðherra og verkefnisstjórnina leggja fyrir Alþingi fyrir lok ársins 2009 tillögu um rammaáætlun um verndun og nýtingu náttúrusvæða um áherslu á vatnsafl og jarðvarmasvæði.“

Hérna sjáum við að menn ætluðu sér að vinna á grundvelli skýrslu verkefnisstjórnar. Þess vegna skýtur skökku við að það mál sem hér er frammi og er borið uppi af meiri hlutanum víkur í veigamiklum atriðum frá þeirri niðurstöðu sem verkefnisstjórn komst að. Það er að minnsta kosti mitt mat.

Það vekur hins vegar athygli hversu litla athygli verndarflokkurinn hefur fengið í umræðunni. Við höfum mikið heyrt talað um hvaða kostir eru í biðflokki og nýtingarflokki en minna um það hvaða kostir eru í verndarflokki og minna um það hversu gríðarlegur árangur hefur náðst við það að sjónarmið um vernd og nýtingu skuli skoðuð hlið við hlið, séu höfð saman í rammaáætluninni sem hér liggur frammi. Ég verð að segja að mér bregður svolítið við það að ekki skuli fleiri blanda sér í umræðuna og tala um það hversu mikill árangur hefur náðst með þeirri vinnu sem verkefnisstjórn vann varðandi verndarþáttinn. Ég hélt að við mundum sjá það í þessari umræðu en það er kannski erfitt að komast að eða menn fá kannski ekki samþykkt fyrir því að halda langa ræðu.

Við erum til dæmis með kosti sem fara inn í verndina. Við erum með Gjástykki, við erum með Kerlingarfjallasvæðið, við erum með kosti á Hengilssvæðinu og svo auðvitað Geysi sem maður hélt kannski að ástæða væri til að ræða aðeins hér — svo að ég gleymi nú ekki mínu heimasvæði, sjálfu Markarfljótinu, sem skoraði afskaplega hátt með tilliti til verndar í þeirri aðferðafræði sem verkefnisstjórnin, bæði sú sem vann þessa skýrslu í 2. áfanga sem og hin fyrri, vann.

Ég kalla eftir því að við beinum sjónum okkar að verndinni og því hvernig við sjáum framhaldið fyrir okkur. Nú liggur fyrir að menn eru ekki sáttir við niðurstöðuna sem hér er lögð fram. Menn telja að hér sé ekki farið að hinum faglegu niðurstöðum verkefnisstjórnar og það er ljóst að hugsanlega verði þetta mál tekið upp að nýju ef það næst í gegn hér á þessu þingi. En ég hef talað fyrir því að þetta mál verði tekið af dagskrá, umræðunni frestað og menn setjist yfir það enn einu sinni hvort við sem störfum í pólitík í dag höfum ekki þann þroska að fylgja þeirri aðferðafræði sem sett var af stað með skipan verkefnisstjórnar allt til enda með því að fylgja hinum faglegu niðurstöðum.