sveitarstjórnarlög.
Frú forseti. Því ég sit nú í ríkisstjórn með hæstv. innanríkisráðherra get ég vitnað um það að mér gefast oft tækifæri til þess að dást að framtaki hans. Ég kem hingað til þess að hrósa honum fyrir þetta þingmál sem hér liggur fyrir og hefur almennt hlotið góðan hljómgrunn meðal þeirra hv. þingmanna sem hafa tekið þátt í umræðunni. Ég tel mikið framfaraspor sé stigið þarna. Ég tek að vísu undir með hv. þingmönnum sem hér hafa talað í þá veru að það hefði ekki verið síðra ef mönnum hefði verið hrundið út í djúpu laugina og þetta hefði verið gert að lögum. Hugsanlega með valkvæðum ákvæðum fyrir sveitarfélög, en að allir ættu kost á þessu.
Ég vil rifja upp að hér fyrr á árum var Samfylkingin í fararbroddi þeirra sem vildu taka upp íbúalýðræði. Ég ásamt hv. þáverandi þingmanni Margréti Frímannsdóttur lögðum fram frumvörp og þingsályktunartillögur um íbúalýðræði, íbúakosningar og íbúaþing, sem eru aðferðir sem síðan hafa verið nýttar töluvert vel af mörgum og í vaxandi mæli. Ég var sömuleiðis einn af þeim sem flutti hér ár eftir ár þingsályktunartillögur um milliliðalaust lýðræði sem hv. þm. Björgvin G. Sigurðsson hafði frumkvæði að. Þá var akkúrat verið að benda á þá möguleika sem framþróun í fjarskiptum opnaði til þess að hægt væri að taka upp þróaðra og virkara lýðræði með því að kjósa um mál sem væru í umræðu eða umdeild. Ekki bara á grundvelli sveitarfélaga, heldur líka til þess að útkljá erfið deilumál í samfélaginu.
Þess vegna segi ég að hæstv. ráðherra er með sínu ágæta framtaki í reynd að vinna upp sleifarlag síðari ára. Við töluðum um þetta árum saman, lögðum fram tillögur um fjárveitingar til að fara í þróun á búnaði til þess að geta tekið upp rafrænt lýðræði. Sömuleiðis voru menn með tillögur og hugmyndir um að fara í ýmiss konar tilraunir á því sviði. Þess vegna ber að fagna þessu.
Það má rifja það upp að kerfi af þessu tagi hefur verið við lýði í sumum stórum héruðum í löndum Evrópu eins og Bretlandi og sums staðar í Frakklandi. Ég held að Þjóðverjar séu líka að fikra sig í áttina að þessari tækni. Hvarvetna hefur það gengið mjög vel. Reynslan af þessu er mjög góð.
Ég er þeirrar skoðunar að við séum núna að fara inn í skeið þar sem líklegt er að þjóðin muni fá tækifæri til þess að útkljá erfiðar deilur með þjóðaratkvæðagreiðslu í mun ríkari mæli en áður. Við erum að fara inn í mikla umræðu í þinginu um stjórnarskrá. Sýnist nú sitt hverjum um þá ágætu skrá, en þó virðist vera meðal þeirra atriða sem allir eru sammála um að gera eigi þjóðinni kleift að krefjast þjóðaratkvæðagreiðslu með bærilegri hætti heldur en verið hefur og sömuleiðis að láta til hennar kasta koma margvísleg erfið úrlausnarefni.
Því auðveldara sem hægt er að koma því við með nýrri tækni, því mun tíðara og kostnaðarminna er líklegt að slíkar þjóðaratkvæðagreiðslur verði. Þess vegna er ég þeirrar skoðunar að þau orð sem hæstv. ráðherra ritaði í þingmálið og talaði í framsögu sinni áðan séu í tíma töluð. Ég tel að þetta sé kall tímans og hann sé í reynd boðberi nýrra vinnubragða. Ég tel að þetta frumvarp ryðji brautina að því sem koma skal, sem er rafrænt lýðræði þar sem þjóðin á þess kost að taka þátt í að útkljá margvísleg deiluefni sem velkjast hér á fjörum okkar alþingismanna án þess að við höfum getað leyst úr þeim.
Ég nefni sem dæmi að ekkert er að því að taka fyrir mál sem hafa verið heiftarlegar deilur um áratugum saman eins og t.d. stjórnkerfi fiskveiða. Það er hægt að útkljá þau með þessum hætti. Það getur vel verið að menn séu hræddir við að þjóðarviljinn komi fram og við að svo auðvelt sé að ná honum fram, en ég held að það sé lýðræðislegt og ég held að það sé þarft.
Frú forseti, þegar menn eru að ræða þetta finnst mér líka rétt að geta þeirra sem ruddu þessa braut. Ég tel að enginn maður hafi opnað augu samfélagsins fyrir þessu eins og einn af fyrrverandi kollegum mínum úr ritstjórastétt, Styrmir Gunnarsson þáverandi ritstjóri Morgunblaðsins, sem lét árið 1987 að ég held gefa út sérstakt aukablað um möguleika milliliðalauss lýðræðis. Þar sá hann fyrir, fyrstur af þeim sem tóku til máls um það hér af einhverjum krafti innan lands, þá möguleika sem felast akkúrat í fjarskiptabyltingunni.
Ég vil þakka hæstv. ráðherra fyrir þetta framtak hans og tek undir með þeim sem hér hafa tekið þátt í umræðunni. Hugsanlega hefði hann mátt stíga stærra skref, en ég get auðvitað kennt sjálfum mér um að hafa ekki hrundið honum til þess þegar við ræddum þetta í ríkisstjórninni.
