stimpilgjald.
Herra forseti. Þessi stutta en snarpa umræða um framsöguræðu fyrsta flutningsmanns þessa máls, hv. þm. Ragnheiðar Ríkharðsdóttur, kom inn á mörg mál. Ég vildi gjarnan ræða það sem hv. þm. Helgi Hjörvar, formaður efnahags- og viðskiptanefndar, sagði, að skattar hefðu verið miklu hærri þegar Sjálfstæðisflokkurinn veitti ríkisstjórn forgöngu. Það er rétt, skatttekjurnar voru miklu hærri en skattarnir voru lægri. Skatttekjurnar uxu svona mikið vegna þess að skattstofnarnir stækkuðu þegar skattarnir lækkuðu.
Það er það sem alltaf er verið að halda fram. Hækkun skatta getur lækkað tekjur ríkissjóðs og öfugt, lækkun skatta getur aukið tekjur ríkissjóðs. Hér ræðum við skatt, stimpilgjald, sem er hemill, hann er verulegur hemill á viðskipti með fasteignir vegna þess að menn borga 150 þús. kr. fyrir hverjar 10 millj. kr. sem þeir taka að láni til að kaupa íbúð þannig að fólk borgar 450 þúsund fyrir 30 millj. kr. lán, þeir sem kaupa sína aðra íbúð, fyrri eignin gæti verið pínulítil eign sem þeir keyptu einhvern tíma fyrir langalöngu og seldu. Þetta er því hemill og ég er viss um að ef hemillinn er tekinn af og ef markaðurinn færi í gang mundi hann enda hjá byggingaraðilum þar sem atvinna skapast við að byggja íbúðir.
Hver einasti maður sem er á atvinnuleysisbótum kostar ríkissjóð 4 millj. kr. miðað við það að hann væri vinnandi og borgaði skatta. Annars vegar kostar það að borga honum bætur og hins vegar borgar hann skatta. Það eru 4 millj. kr. á hvern einasta atvinnuleitandi mann. Það þyrftu ekki nema þúsund manns að fá vinnu á hverju ári í byggingariðnaðinum, þá er búið að borga skattinn, þá koma meiri skatttekjur þar inn og minni upphæðir í atvinnuleysisbætur og eitt þúsund manns fær vinnu og verður hamingjusamara, því að það er ömurlegt, herra forseti, að vera atvinnulaus, ömurlegt.
Það má vel vera að frumvarpið borgi sig, og ég held að nefndin ætti að skoða það þegar þar að kemur, í því að tekjur ríkissjóðs vaxa — ekki útgjöldin, það þarf ekki að lækka þau, tekjurnar vaxa í öðrum sköttum, virðisaukaskatti, tekjuskatti o.s.frv., tollum og vörugjöldum. Smáblóð í líkamann gefur ríkissjóði tekjur, ef blóðið í atvinnulífinu fer að hreyfast pínulítið.
Þetta er því hemill og hann er mjög skaðlegur, hann er mjög ónáttúrulegur, þetta er ónáttúrulegur hemill á íbúðarkaup og á verðbréfaviðskipti yfirleitt. Menn hafa fundið upp alls konar aðferðir til að komast fram hjá því en engu að síður er þetta mjög sterkur hemill og kemur í veg fyrir samkeppni þó að menn hafi gripið til ýmissa ráða til þess að minnka það, sérstaklega núna fyrir áramót, þá voru gerðar nokkrar góðar ráðstafanir. En þetta er engu að síður hemill á samkeppni milli banka vegna þess að ef maður ætlar að taka lán hjá öðrum banka og skipta yfir og ekki er beint samhengi þar á milli þannig að maður geti notað þær heimildir sem voru veittar fyrir áramót, er það mjög erfitt.
Ég ætla að nefna dæmi sem ég rakst um daginn. Sett voru lög árið 2009, að mig minnir, um að þeir sem kaupa sína fyrstu íbúð eigi að vera stimpilgjaldsfrjálsir. Ég þekki dæmi um sambýlisfólk þar sem annað tekur lán eða þau taka bæði lán. Annað hefur aldrei keypt áður, hitt á íbúð fyrir. Þá er vinnureglan sú með vísan í lögin, sem sýnir það að lögin eru ekki rökrétt, að sá aðili sem ekki hafði keypt íbúð áður fær helminginn af stimpilgjaldinu frádregið vegna þess að gert er ráð fyrir því að makinn, sem átti íbúð áður, borgi. Allt í lagi, það er sanngjarnt. En sá sem átti íbúð áður og tekur lán þarf að borga fullt gjald. Þannig eru lögin túlkuð og þannig lesa menn lögin þannig að það er galli í lögunum. Auðvitað ætti líka að vera skipt til helminga þar vegna þess að sá sem ekki átti íbúð fyrir borgar af því láni. Þarna er ekki jafnræði á milli sambýlisfólksins. Auðvitað þyrfti nefndin að skoða það í leiðinni þegar hún fær það gullna tækifæri að ræða um stimpilgjald af íbúðarkaupum þegar frumvarpið kemur til nefndarinnar.
