tollalög o.fl.

Herra forseti. Ég deili þessum áhyggjum með hv. þingmanni, kannski ekki hvað síst út af náttúrunni og náttúruvernd því að við horfum upp á það að þessi gullni hringur í kringum höfuðborgarsvæðið er löngu sprunginn. Það er þvílík ásókn ferðamanna í þær náttúruperlur að sumar hverjar liggja jafnvel undir skemmdum eins og við þekkjum. Þess vegna hefur það verið áherslumál margra, m.a. okkar framsóknarmanna, að efla ferðaþjónustu um allt land, dreifa ferðamönnum um landið.

Eins og hv. þingmaður bendir á getur breytingin gagnvart bílaleigunum leitt til þess að það verði minni straumur en ella til hinna dreifðustu byggða landsins sem eru hvað fjærst höfuðborgarsvæðinu, sem er kannski þvert á það sem ég hélt að við hefðum ætlað að stefna að. Það er eitt sem kemur mér mjög á óvart þegar við ræðum um atvinnumál vítt og breitt um landið. Ég tilheyri þeim flokki sem hefur viljað nýta orkuauðlindir landsins með skynsamlegum hætti til að byggja upp atvinnu og þá kannski sérstaklega að leyfa þeim svæðum sem búa að orkuauðlindum að fjölga störfum heima í héraði. Þá hafa ýmsir til vinstri, sérstaklega í Vinstri grænum, sagt: Við skulum nú ekki gera þetta, við skulum gera eitthvað annað. Og menn hafa spurt: Hvað er þetta annað? Þá hafa menn til að mynda sagt: Ja, ferðaþjónustan, horfið á þessa glæsilegu ferðaþjónustu.

Aðgerðir þessarar ríkisstjórnar, eins og hv. þingmaður benti réttilega á, gagnvart ferðaþjónustunni, kannski sérstaklega á síðustu mánuðum, hafa verið með þeim hætti að ekki er beinlínis verið að styrkja tilverugrundvöll eða uppbyggingu í ferðaþjónustu á landsbyggðinni. Við höfum heyrt að nýlegar aðgerðir ríkisstjórnarinnar hafi leitt til þess að menn hafi hætt við hótelbyggingar vítt og breitt um landið, sem leiðir til enn minni uppbyggingar en ella hefði getað orðið. Maður veltir því fyrir sér hvað sé orðið eftir af atvinnustefnu þessara stjórnmálaflokka.