boðuð gjaldskrárhækkun Íslandspósts.

Hæstv. forseti. Það er ekki um það að ræða að Íslandspóstur skili arði. Ég gat um það í fyrra svari mínu að allt benti til þess að tap yrði á starfsemi Íslandspósts, á alþjónustunni á þessu ári. Ekki mundi það bæta úr skák ef honum yrði ekki heimilað að fara í þær gjaldskrárhækkanir sem honum er gert að gera. Það sem taka þarf til endurskoðun er lagaramminn. Ég held að alþingismenn, sérstaklega úr Framsóknarflokki og Sjálfstæðisflokki, þurfi að horfast í augu við afleiðingar eigin gjörða.

Sú var tíðin, eins og hv. fyrirspyrjandi minnti á, að póstur og sími voru rekin saman í einu búi. Það var ágætisfyrirkomulag. Það skilaði okkur lægstu símgjöldum á byggðu bóli og jafnframt í ríkissjóð á þeim tíma, um miðjan 10. áratuginn, milli 2 og 3 milljörðum kr. á hverju ári. Síðan var það einkavætt og pósturinn og síminn, bæði fyrirtækin, voru færð undir samkeppnislög. Þeim var gert skylt að starfa samkvæmt tilteknum lögum sem um þá starfsemi gilda. Ég vísaði í þær lagagreinar.

Ég hef enga heimild samkvæmt duttlungavaldi til að fara gegn þeim lögum. Ef við ætlum að fara í endurskoðum eigum við að endurskoða lögin. Þá þurfum við að gera það og koma með tillögur þar að lútandi.

Ég lagði áherslu á að þetta væri verðugt umræðuefni á löggjafarsamkundunni þar sem einnig er fjárveitingavaldið. Fjárveitingavaldið getur gripið inn í þessa þróun með fjármagni til þess að fjármagna þessi héraðsfréttablöð. (Forseti hringir.) Það er umræðan sem við eigum að taka vegna þess að hún getur leitt til einhverrar raunhæfrar niðurstöðu.