143. löggjafarþing — 30. fundur,  2. des. 2013.

eftirlit með gagnaveitum.

[15:50]
Horfa

innanríkisráðherra (Hanna Birna Kristjánsdóttir) (S):

Virðulegur forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrirspurnina en ætla hins vegar ekki að endurtaka það sem ég sagði í svari mínu áðan um þá lagalegu skoðun sem auðvitað fer fram annars staðar hvað varðar þetta einstaka fyrirtæki. Ég tek hins vegar undir margt sem fram kemur í máli hv. þingmanns og veit að við hljótum að vera sammála um það. Ég hef oft heyrt fulltrúa hennar flokks og annarra ræða þessi netöryggismál sem við verðum að vera sammála um að við þurfum að skerpa á og gera betur.

Ég er líka sammála hv. þingmanni um það að sumar þær stofnanir sem vitnað er til, og þá sérstaklega Persónuvernd, hafa farið í gegnum mjög harðan niðurskurð á umræddum árum, sérstaklega á umliðnum tveimur, þremur árum, svo mikinn að nú er svo komið, eins og ég hef áður sagt hér, að Persónuvernd getur ekki sinnt neinu sem hefur kallast frumkvæðisskylda. Sú stofnun er einfaldlega það fáliðuð af fólki að hún ræður ekki við neitt annað en að bregðast við því sem henni berst. Þess vegna hef ég lagt áherslu á það og rætt það á milli umræðna að skoðað verði hvort það sé hægt að koma til móts við Persónuvernd með öflugri hætti, þá þannig að það fjármagn verði fundið annars staðar innan samhljóða verkefna hjá innanríkisráðuneytinu. Ef við ætlum að standa vörð um þá þætti sem tengjast starfsemi Persónuverndar þarf að huga betur að starfseminni þar. Sú stofnun hefur orðið fyrir miklum mun meiri skerðingu en Póst- og fjarskiptastofnun til að halda því til haga. Að því þarf að vinna og skoða.

Eitt er hins vegar það að efla eftirlitsstofnanir með einhverjum hætti og annað að auka þá samfélagslegu ábyrgð sem ég tel líka að þessi fyrirtæki þurfi að fara í gegnum. Ef menn lesa lögin í kringum þetta og samningana sem fyrirtækin hafa sést að fyrst og síðast bera þau þá ábyrgð gagnvart viðskiptavinum sínum að svona gerist ekki. Viðskiptavinirnir eiga að geta treyst því að gögnin liggi ekki í kerfum þessara fyrirtækja með þeim hætti sem þau virðast gera. Um leið og við skulum skerpa það innan stjórnsýslunnar og eftirlitskerfisins að við sinnum sannarlega okkar lögbundna hlutverki tökum við samt ekki ábyrgðina af þessum fyrirtækjum sjálfum sem eiga að gæta þess að (Forseti hringir.) svona gerist ekki.