143. löggjafarþing — 73. fundur,  12. mars 2014.

umsókn Íslands um aðild að Evrópusambandinu dregin til baka.

340. mál
[16:30]
Horfa

Helgi Hrafn Gunnarsson (P) (andsvar):

Virðulegi forseti. Ég þakka hv. þm. Guðbjarti Hannessyni fyrir ræðuna. Hann fjallaði svolítið um rök og fór yfir það hvað honum finnst vera rökleysa í málflutningi hæstv. ríkisstjórnar. Ég verð að taka undir þorrann af því og allt sem ég man.

Stefna Pírata í málaflokknum er tiltölulega einföld. Þjóðin ræður þessu og á að ráða því vegna þess að við störfum hér eingöngu vegna þess að þjóðin hefur kosið okkur til þess og vegna þess að okkar vald kemur frá þjóðinni og ekki frá neinum öðrum.

Það viðhorf að kjósa beri um þetta mál er í stefnuskrá Pírata og þannig höfum við vissulega talað hingað til. Núna stöndum við frammi fyrir því að við þurfum að ræða nánari útfærslur á því nákvæmlega hvernig sé hægt að koma á þjóðaratkvæðagreiðslu. Það er greinilega ekki hægt að hafa hana meðfram sveitarstjórnarkosningum, bæði vegna þess að lögin hindra það og sömuleiðis er ekki nægur tími til stefnu. Þá velti ég fyrir mér ef við hefðum ráðgefandi þjóðaratkvæðagreiðslu, hún yrði að vera ráðgefandi í bili, þar til stjórnarskrá hefur verið breytt, hvort hv. þingmaður teldi að slík þjóðaratkvæðagreiðsla væri gagnleg jafnvel inn í næsta kjörtímabil. Ég spyr vegna þess að þrátt fyrir að ég gefi lítið fyrir ómöguleikarökin og finnst þau eiginlega vera viðurkenning á vanhæfni persónulega, þannig lít ég á það, geri ég ráð fyrir að þau rök haldi áfram að standa hjá hæstv. ríkisstjórn. Gæti ráðgefandi þjóðaratkvæðagreiðsla ekki samt sem áður verið góð til að tryggja lögmæti næsta þings, á næsta kjörtímabili og næstu ríkisstjórnar sem, „inshallah“, verður einhver önnur?

Ég velti fyrir mér afstöðu hv. þingmanns til þess.