143. löggjafarþing — 73. fundur,  12. mars 2014.

umsókn Íslands um aðild að Evrópusambandinu dregin til baka.

340. mál
[17:25]
Horfa

Oddný G. Harðardóttir (Sf) (andsvar):

Virðulegi forseti. Ég er algjörlega sammála hv. þingmanni eins og ég hef svo oft verið áður, enda er hann ágætur félagi.

Ég held að þetta sé þannig að við verðum að horfast í augu við að hérna er stórt og mikið hagsmunamál, það eru hatrammar deilur og ef við klárum ekki ferlið og sjáum hver niðurstaðan getur verið verða alltaf efasemdir uppi, það verða alltaf spurningar. Stóra hagsmunamálið er auðvitað sjávarútvegsmálin. Við erum mjög sérstök þar og staða okkar allt öðruvísi en annarra þjóða sem eru innan Evrópusambandsins. Við búumst við því að þar getum við fengið sérlausnir og leiðum að því líkur að það sé heilmikið sem við getum fengið þar. Við erum náttúrulega með stærsta hlutinn í gegnum EES-samninginn.

Þegar ég var að skoða skýrslu utanríkisráðherra tók ég það saman að af köflunum 33 eru 22 sem eru bara EES-samningurinn, 11 eru það ekki eða að stórum hluta ekki. Við erum sem betur fer með marga góða kosti þarna inni. Við þurfum að fá að klára þetta, annars verður undirtónninn alltaf: Af hverju máttum við ekki klára þetta? Af hverju megum við ekki klára? Hvaða hagsmuni er verið að verja? Af hverju megum við ekki fara í þennan viðkvæma sjávarútvegskafla, fá niðurstöðu og velja svo og hafna, hvort við tökum þeirri niðurstöðu eða höfnum henni? Annars liggur alltaf undir sá grunur um að verið sé að gæta hagsmuna fárra og fórna hagsmunum (Forseti hringir.) flestra.