lögbann og dómsmál til að vernda heildarhagsmuni neytenda.
Virðulegi forseti. Ég get tekið undir með hv. þingmanni að því leyti að það horfir svolítið einkennilega við að listinn sé með þessum hætti talinn tæmandi. Og þó að Alþýðusambandið hafi meðal félagsmanna sinna gert kjarasamninga sem bindi 80% af vinnumarkaðnum á Íslandi þá eru engu að síður 20% eftir. Það er nú ærinn fjöldi og því ekki alveg einhlítt að ekki séu önnur verkalýðsfélög á þessum lista.
En þarna komum við að því hve sérkennilega frumvarpið er uppsett að þessu leyti og þau breytingafrumvörp sem við erum að fá inn, að maður hefur ekki í hendi sér lögin í heild eins og þau standa núna. Maður verður í sjálfu sér að byggja á því sem segir í umfjölluninni um 3. gr., að með henni sé verið að falla frá því fyrirkomulagi að ráðuneytið geti leitað lögbanns eða höfðað dómsmál. Ég tel það mjög skynsamlegt og færði fyrir því rök áðan að það væri ekki æskilegt fyrir ráðuneytin að lenda í kröfum um slíkt. En það kallar líka á þá spurningu, hvernig er þá sjálfstæðum heimildum einstakra undirstofnana ráðuneyta, eins og hv. þingmaður taldi upp áðan, hagað til að tryggja að þær geti sjálfar tekið raunverulega frjálsa og sjálfstæða ákvörðun að þessu leyti? Er búið að gera þetta mögulegt? Hafa þær til þess fjármagn, aðstæður? Er búið að hvetja til þess að sú heimild verði nýtt? Við þyrftum auðvitað í breytingafrumvarpi af þessum toga að fá að sjá lögin í heild hvernig þau kæmu út miðað við breytinguna eins og hún er útfærð í breytingafrumvarpinu þannig að maður sæi heildarmyndina af lögunum.
