143. löggjafarþing — 99. fundur,  29. apr. 2014.

veiðigjöld.

568. mál
[15:32]
Horfa

Kristján L. Möller (Sf) (andsvar):

Hæstv. forseti. Hv. þingmaður reynir að fá mig til þess að nefna einhverja prósentutölu um hvað sé hóflegt veiðigjald. Ég vísa til þess sem ég hef áður sagt, að ég treysti mér ekki til að nefna þá tölu.

Ég tek hins vegar eftir því að hv. þingmaður er stuðningsmaður þess frumvarps sem hér er til umræðu og hefur samþykkt það í sínum þingflokki. Það er um að leggja á almennt veiðigjald upp á 5 milljarða kr., samkvæmt lögunum sem sett voru af framsóknarmönnum og sjálfstæðismönnum árið 2002, og sérstakt veiðigjald verði 4,4 milljarðar. Síðan reiknast frá þessu tæpar 1.500 milljónir vegna frítekjumarks og lækkunar vegna vaxta af skuldum vegna kaupa á aflahlutdeildum. Þá er þetta orðið nettó 8 milljarðar. Ef einhverjar tölur eru réttar sem hafa verið á floti, að árið 2012 hafi hreinn hagnaður verið 40–45 milljarðar, er það í kringum 20% sem þarna er verið að leggja á.

Eins og kom fram í ræðu minni þarf þetta að geta sveiflast til eftir afkomu veiða og vinnslu. Það má helst ekki vera þannig að við álagningu sé miðað við tveggja ára gömul gögn, í álagningu gjalda sem verið er að borga í dag. Tökum sem dæmi hvers konar loðnuvertíð var fyrir tveimur árum sem er þá verið að greiða af í dag, en loðnuvertíð var mjög léleg á þessu ári. Þess vegna ítreka ég það sem ég sagði, það verður viðfangsefni okkar, og því miður sennilega eilíft deilumál, hvað er hóflegt veiðigjald.

Ég spyr á móti: Er hv. þingmaður ekki sammála því að það sé leið til að reyna að skapa meiri sátt meðal þjóðarinnar um fiskveiðistjórnarkerfið að þjóðin, eigandi fiskveiðiauðlindarinnar, fái á hverju ári hóflegt, sanngjarnt veiðigjald frá þeim sem fá heimildum úthlutað til að nýta þessa auðlind?