143. löggjafarþing — 99. fundur,  29. apr. 2014.

veiðigjöld.

568. mál
[17:17]
Horfa

Lilja Rafney Magnúsdóttir (Vg) (andsvar):

Herra forseti. Nei, ég er ekki sammála því. Mér finnst rökstuðningur fyrir þessum afkomutölum ekki vera nægjanlegur. Ég hafði treyst því að veiðigjaldsnefnd ynni faglega í því að reyna að greina betur mismunandi afkomu innan greinarinnar, horfa til þessara þorskígilda og mismunandi afkomu í því sambandi, að það væri mismunandi dýrt að sækja hverja fisktegund og staða útgerða væri mjög mismunandi eftir stærð þeirra og hagkvæmni stærðarinnar, hvort hún væri í vinnslu og veiðum eða hvort tveggja og allt það.

Ég tel mig þurfa miklu skotheldari rök fyrir þessu en hér liggja að baki. Mér finnst eins og verið sé að horfa í tölur frá Hagstofunni sem þurfi að undirbyggja miklu betur.

Talandi um verðmæti í greininni. Mér finnst ágætt að geta komið því að að á fiskveiðiárinu 2012/2013 jukust aflaheimildir á Íslandi um 20 þús. tonn. Útgerðaraðilar í landinu þurftu ekki að borga krónu fyrir það. Verðmæti þessara aflaheimilda, ef þær yrðu seldar varanlega í framsali, er um 46 milljarðar, gratís. Á síðasta ári, 2013/2014, fyrir það fiskveiðiár, voru aflaheimildir í þorski auknar um 14 þús. tonn, nú er ég bara að tala um þorskinn ekki aðrar tegundir. Það þýðir á sama verði, ef ég margfalda 2.300 kr. kílóið, í varanlegu framsali, sinnum 14 þús. tonn, 32 milljarða. Þetta er samanlagt 76 milljarðar, gratís.