144. löggjafarþing — 6. fundur,  16. sept. 2014.

virðisaukaskattur o.fl.

2. mál
[21:52]
Horfa

Össur Skarphéðinsson (Sf) (andsvar):

Herra forseti. Að venju var hv. þingmaður skorinorður, einkum í andsvörum. Ég verð þó að viðurkenna það að fyrri ræða hans olli mér nokkrum vonbrigðum en eigi að síður, ég virði þrek hv. þingmanns til þess að segja meiningu sína.

Hv. þingmaður varpaði hér ansi gildum köpuryrðum að Framsóknarflokknum og ég heyrði ekki betur en hann segði að forusta hans tæki afstöðu eftir því hvernig vindar blésu hverju sinni. Má þá skilja hv. þingmann þannig að hann telji að Framsóknarflokkurinn hafi í raun enga sannfæringu í þessu máli og hann muni að lokum aka sínu atkvæði í þann áfangastað þar sem hann telji að fylgið sé hugsanlega mest? Er það það sem hv. þingmaður á við og er þetta reynsla hans af Framsóknarflokknum?

Hv. þingmaður sagði líka, sem er kjarkað, að hann teldi að það ætti að hafa bara eitt virðisaukaskattsstig, t.d. að setja bara allt heila klabbið í 20%. Þá langar mig til þess að spyrja hann: Finnst honum að það sé allt í lagi að gera það án þess að grípa til einhverra aðgerða á móti sem fela það í sér að allir þeir sem kunna að bera skarðan hlut frá borði við slíka breytingu fái það bætt upp? Það sem ég er auðvitað að segja, til þess að hv. þingmaður skilji nákvæmlega hvað ég á við, er hvort honum finnist allt í lagi að einhverjir partar af hinum tekjulægstu hópum liggi eftir án þess að fá þetta bætt með einhverjum hætti.

Að lokum hugsanlega tátólógísk spurning: Hv. þingmaður segir að það að hafa tvö virðisaukaskattsþrep sé í reynd neyslustýring. En má ekki líka segja að með því að hækka virðisaukaskattinn úr 7 í kannski 12% feli líka í sér stýringu undir öðruvísi formerkjum?