mótun viðskiptastefnu Íslands.
Herra forseti. Þessi ályktun felur ráðherra að móta viðskiptastefnu sem hefur það að markmiði að jafna samkeppnisstöðu innlendrar verslunar gagnvart erlendri og lækka vöruverð til hagsbóta fyrir neytendur. Þetta er þingsályktunartillaga um að sú viðskiptastefna skuli mótuð. Ég sé hérna, og það er mjög athyglisvert, að tillagan hefur verið lögð fram á 141. löggjafarþingi, mál nr. 304, hún var líka lögð fram í fyrra og var þá mál nr. 35 og núna er hún enn lögð fram og er 23. mál, þannig að alltaf lækkar númerið. Við verðum að átta okkur á því að því lægra sem númer er því meiri líkur eru á því að málið fari í gegn. Ég er bara svolítið bjartsýnn á að það nái í gegn, sér í lagi vegna þess að þetta er fyrsta þingmannamál Sjálfstæðisflokksins, sem er mjög gott.
Ég styð þessa tillögu fyllilega. Verið er að kalla eftir því að mótuð sé viðskiptastefna og þá er bara að sjá hver sú viðskiptastefna verður. Ef viðskiptastefnan segir að ekki eigi að jafna þessa stöðu mikið eða eitthvað í þeirri vinnu, ef menn komast að þeirri niðurstöðu, þá er það þannig. Þá er enginn vilji fyrir því. Það er bara mjög gott að fá það upp á yfirborðið.
Í skýrslu matvælaverðsnefndar frá 2006, sem þáverandi forsætisráðherra kallaði eftir, eru mjög áhugaverðir hlutir. Ef við förum í mál málanna í dag, þ.e. mögulega 2,5% hækkun á matvælum, má samkvæmt skýrslunni greina fjórar meginástæður fyrir álagningu tolla á innflutt matvæli: Það er í fyrsta lagi vernd fyrir innlenda búvöruframleiðslu, þá er talað um að vernd annars vegar og styrkir hins vegar séu upp á um 14 milljarða, 9 milljarða, ég man það ekki, sem sagt ígildi tollverndar og styrkja á þessum tíma, árið 2006, held ég. Bara svo við getum uppfært tölurnar að einhverju leyti voru tekjur ríkisins þá af matartollum rétt tæpur milljarður, í dag eru það 2 milljarðar. Það gefur fólki einhverja hugmynd um tölurnar sem við erum að tala um.
Í öðru lagi er það vernd fyrir innlenda framleiðslu, svo sem sælgætisgerð og fóðurblöndur. Í þriðja lagi er það neyslustýring og í fjórða lagi er það tekjuöflun ríkissjóðs. Ef við förum yfir í tekjuöflun ríkissjóðs í þessu samhengi kemur fram, sem er mjög athyglisvert, að tekjumissir ríkisins af helmingslækkun tollverndar af helstu búvörum væri óverulegur, hann væri 145 milljarðar. (Gripið fram í: Milljónir.) 145 millj. kr., leiðréttir hv. þingmaður mig. Nákvæmlega. Vá, við gætum bara fjármagnað þetta allt saman ef það væri svona gott, hættum bara að borða, hækkum matartolla, borgum fyrir þetta allt. Það væru sem sagt 145 millj. kr. og þá 290 millj. kr. við fullt afnám tollverndar, en þegar það kæmi til baka vegna aukinnar veltu innan lands gæti tekjuaukinn numið 900 millj. kr. við hálft afnám tollverndar, og 1.800 millj. kr. — þá erum við komin í milljarðana — 1,8 milljarða kr. miðað við fullt afnám tollverndar.
Áætlað er að helmingslækkun tollverndar af helstu búvörum skili tæpum 4,8 milljörðum kr. til neytenda, þetta er náttúrlega samkvæmt verðlagi 2006, og þá 95 milljörðum við fullt afnám tollverndar. Mestu munar um bein áhrif á lækkun tollverndar á kjöt- og mjólkurvörur, þ.e. 2,6 milljarða lækkun við helmingsafnám og 5,2 milljarða lækkun í heild við fullt afnám. Til samanburðar má nefna að OECD hefur metið að innflutningsverndin sem þessir tolla setja upp nemi um 5,9 millj. kr. á verði til framleiðenda. Tekjur ríkisins aukast við það við að afnema tollvernd. Ef við miðum bara við hálft afnám tapast 148 millj. en í staðinn koma 900 millj. þannig að um 1/6 tapast en það eykst um 5/6, 900 millj. kr. Þá koma 755 millj. í gróða til ríkisins vegna þessa afnáms tolla, en tollverndin sem tapast til helmings eru 3 milljarðar til búvöruframleiðslunnar.
Gleymum því ekki að helmingsafnám hefur jákvæð áhrif, um 2,8 milljarða kr. — aftur samkvæmt verðlagi 2006 — til neytenda þannig að neytendur græða alveg gríðarlegar upphæðir sem hægt væri þá að taka einhvers staðar annars staðar og finna eitthvert jafnvægi þannig að hækkun á matvælum væri 0% í staðinn fyrir 2,5% eins og áætlað er í frumvörpunum núna. Hagur neytenda gæti komið á móti, þá væri hægt að hækka eitthvað þar. Þarna kæmi líka eitthvað í ríkissjóð ofan á þessar 755 millj. kr. Þá þyrfti að finna eitthvað aukalega ef það ætti að vera ígildi tollverndar, ef búvöruframleiðendur mundu fá þær þyrfti að finna eitthvað upp í þessa 3 milljarða, ég ítreka, þetta er samkvæmt verðlagi ársins 2006, þannig væri hægt að tryggja að matvælaverð hækkaði ekki.
Tökum þessa tolla burtu, eða helmingum í þessu tilfelli. En ef við tækjum þá alveg í burtu þyrfti að finna aðeins fleira á móti, en svona er hægt að stilla hlutunum upp. Ég vona bara að farið verði í þá vinnu í að skoða kosti og galla, skoða þessa stefnu og hvernig hægt væri að vinna hana til að jafna þennan þátt en fara þá aðrar leiðir, í mótvægisaðgerðir eins og ríkisstjórnin er með núna, mótvægisaðgerðir í bótakerfi þegar hún breytir skattkerfinu, þannig stillir ríkisstjórnin þessu upp núna, hún ætlar að breyta skattkerfinu, gera það skilvirkara og koma með mótvægisaðgerðir í bótakerfinu. Það væri hægt að gera í þessu tilfelli líka, að einfalda skattkerfið og tollana. Það skapar meiri umsvif og gæði fyrir samfélagið og meiri tekjur í ríkissjóð vegna umsvifanna, en á móti á að koma með auknar bætur þá til búvöruframleiðenda. Þetta er leið sem við gætum farið og það kallar á að farið sé í að skoða m.a. þessa hluti. Ég mun styðja það heils hugar.
