144. löggjafarþing — 17. fundur,  9. okt. 2014.

verslun með áfengi og tóbak o.fl.

17. mál
[16:15]
Horfa

Helgi Hrafn Gunnarsson (P) (andsvar):

Virðulegi forseti. Ég er ekki þeirrar skoðunar þegar kemur að skaðsemi fíkniefnis eða nokkurrar vöru í samfélaginu að það sé einfaldlega þannig að eitthvað sé slæmt og þar af leiðandi eigi að banna það, eða að eitthvað sé slæmt og þar af leiðandi eigi að setja tiltekið lagaumhverfi í kringum það. Ég er ekki sannfærður um að þetta sé svo einfalt. Það er ekki reynsla mín, hvorki í þessum málaflokki né almennt í samfélaginu. Þetta virkar ágætlega gegn morðum vegna þess að enginn vill morð, þetta virkar ágætlega gegn þjófnaði vegna þess að enginn vill þjófnað. En fólk vill áfengi, það vill kannabisefni, það vill allan fjárann sem er því skaðlegur, það er bara þannig. Það vill óvarið kynlíf líka, það vill alls konar hræðilega hluti. Skelfilega, skelfilega hluti. En nú grínast ég.

Hv. þingmaður nefnir það og heyrir rétt, ég hef ekki gert endanlega upp hug minn gagnvart frumvarpinu. Ég hallast að því að greiða atkvæði með því. Nú veit ég ekki hvernig þingstörfum hv. þm. Össur Skarphéðinsson er vanur. Ég legg það í vana minn að skoða málin með opnum huga. Ég ven mig á að taka sönsum þegar nýjar upplýsingar berast. Það er reyndar eitt af grunngildum Pírata sem flokks. Ef ég er í vafa þá segi ég það og ef mönnum finnst það ekki nógu flott verða þeir að gjöra svo vel að lifa með því, með fullkominni virðingu fyrir þingheimi og öllum sem þar sitja.

Hvað varðar seinni spurningu hv. þingmanns um að sölumenn megi vera 18 ára samkvæmt frumvarpinu þá er svar mitt: Já, það kemur auðvitað til greina af minni hálfu að skoða hvort það eigi að vera hluti af áfengisleyfi verslunar að þar starfi eingöngu starfsmenn sem eru tvítugir eða eldri. Það þarf leyfi til að mega selja áfengi, vænti ég. Og mér finnst sjálfsagt að skoða hvort það eigi að gera kröfu um að starfsmenn séu þá tveimur árum eldri.