störf þingsins.

Virðulegi forseti. Mig langar að vera á svipuðum nótum og nokkrir á undan mér og ræða aðeins um mýtu hægri manna um einföldun skattkerfisins, með fjármálaráðherra í broddi fylkingar og áðan hv. þm. Elínu Hirst. Það er einhver mýta að tekjuskattskerfið verði tekið allt saman í sundur og úr verði eitt tekjuskattsþrep. Það vitum við að er ekkert annað en ávísun á mismunun og þeim ríku í hag. Flækjustigið felst fyrst og fremst í hinum ýmsu sérreglum sem meðal annars snúa að rekstrartekjum, fjármagnstekjum og öðru slíku. Það að tekjuskattsþrepin séu þrjú, eins og þau eru í dag, er notað sem jöfnunartæki en ef það er eitt þýðir það auðvitað að þeir sem minni tekjur hafa greiða hlutfallslega meira. Við vitum að hér á landi hvílir mesta skattbyrðin að öllu meðtöldu á fólki sem er með meðaltekjur. Það borgar hærri hluta tekna sinna fyrir hinar ýmsu vörur, m.a. það sem við ræddum hér fyrir áramótin í tengslum við fjárlögin, í gegnum matinn og annað því um líkt, þ.e. notar peningana í þessa óbeinu skatta. Því miður hafa þær breytingar sem nú hafa verið gerðar á skattamálum allar verið í þá átt að ívilna þeim sem hærri tekjur hafa. Núna þegar kjarasamningar eru fram undan og búið að semja við lækna er vert að minna á það líka að þriðja þrepið, þ.e. hátekjuskattsþrepið, byrjar við 836 þúsund. Það er vert að stjórnvöld hugi að því að þetta þrepaskipta tekjuskattskerfi er hluti af kjarasamningum, það er jöfnunartæki.

Við eigum hins vegar að stefna að hærra grunnkaupi, draga úr yfirvinnu og óhóflegri atvinnuþátttöku. Við eigum sem þjóð (Forseti hringir.) að einbeita okkur að því að stytta vinnuvikuna um leið og við jöfnum launakjörin.