Stjórnarráð Íslands.

Virðulegi forseti. Ég þakka þingmanninum fyrir ræðuna. Hann talaði mikið um það mál sem við þingmenn gerum ráð fyrir að sé hér undir, þ.e. að flytja stofnanir að frumkvæði ráðherra. Mér heyrist að við séum sammála um að þetta sé tilhneiging til ráðherraræðis, að draga til sín aukið vald, og algjörlega gegn því sem lagt er til í skýrslu rannsóknarnefndar Alþingis. Ég held að við eigum að vera dugleg að draga þá skýrslu fram og fara ofan í hana því að það er því miður of margt í samfélagslegri hugsun hjá hæstv. ríkisstjórn sem hneigist til gamallar hegðunar, og ég held að frekar ætti að reyna að styrkja eftirlitshlutverk þingsins eins og lagt var af stað með á síðasta kjörtímabili.

Það er auðvitað rétt að það er ófært að einn ráðherra hafi alræðisvald í því að ákveða hvert stofnun fer og, eins og hér var komið inn á, sé almáttugur með siðareglur líka, þrátt fyrir að hafa einhverja sér til fulltingis kjósi hann svo, af því að það er ekkert sem í raun segir það.

Við vitum að það er leki á störfum til höfuðborgarsvæðisins utan af landsbyggðinni. Þau fáu störf sem þar hafa verið, ég nefndi í greininni minni störf hjá Vinnumálastofnun, Hafró, umboðsmanni skuldara o.fl., hafa verið að færast af landsbyggðinni og ekkert endilega hingað suður heldur hafa þau bara verið lögð niður.

Eins og hv. þingmaður kom inn á segir stjórnarsáttmálinn að það eigi að færa störf út á land. Mig langar að spyrja hann: Telur hann að (Forseti hringir.) þörfin fyrir þessar reglur sé til staðar í ljósi (Forseti hringir.) þess að (Forseti hringir.) hér er búið að svara fyrirspurninni sem segir að ekki (Forseti hringir.) eigi að flytja neinar stofnanir út á land?