félagsþjónusta sveitarfélaga.

Virðulegi forseti. Ég þakka hv. þingmanni svarið. Það er sannarlega umhugsunarefni að þegar við komum hér og erum í bataferli, ef svo má segja, eftir stærsta efnahagshrun sögunnar á Íslandi og þótt víðar væri leitað, og menn koma hér þá eru fleiri í salnum þegar fjármálaráðherra kemur í ræðustól og forsætisráðherra og tala um bata í hagkerfinu og tala um að núna séu hagtölur á réttri leið og það sé allt saman vegna þess hversu góð og gagnleg þessi ríkisstjórn sé og hversu skynsamlegar aðgerðir séu á hennar borði. Á sama tíma og það er gert er verið að herða að þessum hópi. Maður mundi kannski hugsa með sér: Bíddu, já, nú erum við með meira á milli handanna, nú er hið opinbera með meira á milli handanna og nú skulum við sýna þá rausn að vera enn þá betri, rausnarlegri og sanngjarnari við þá sem eiga erfiðast í samfélaginu. En hvað er þá gert? Þá er atvinnuleysisbótatíminn styttur og fólki hent út á guð og gaddinn með einu pennastriki og lagt til að skilyrða bætur frá félagsþjónustu sveitarfélaga, á þessum tíma. Við erum ekki á þeim tíma að hér sé verið að rýna hvern dálk vegna þess að samfélagið hrundi. Við erum á þeim tíma að menn segja: Við þurfum ekki að innheimta auðlegðarskatt, við þurfum ekki allt sem útgerðin getur borgað o.s.frv. Þetta er svo berskjaldað hvernig verið er að flytja byrðarnar yfir á þetta fólk, yfir á atvinnulaust fólk, yfir á veikt fólk og yfir á fólk sem er hjá félagsþjónustu sveitarfélaganna. Af hverju? Það er verið að flytja byrðarnar af þeim sem hafa mest.

Ef einhvers staðar er til þingmál sem afhjúpar vel (Forseti hringir.) stefnu þessarar ríkisstjórnar held ég að það sé þetta.