umræðuefni dagsins.

Hæstv. forseti. Það er dapurlegt ef karlmennskan felst í að ana út í foraðið, sitja í pyttinum og halda að maður geti haldið áfram. Ég vil ekki kenna mig við þá karlmennsku.

Á síðasta sólarhring í umræðunni hafa komið fram gríðarlega margar og mikilvægar upplýsingar um það mál sem við erum að ræða. Fyrst var úrskurðurinn frá hæstv. forseta og allir meinbugirnir sem varða þann þátt. Mál sem koma frá ráðherranum og skýringin á því sem maður hafði svo sem tekið eftir frá byrjun kalla á spurninguna: Af hverju lagði hæstv. umhverfisráðherra upphaflega bara fram einn virkjunarkost? Hver voru rökin? Hann taldi sér ekki annað fært, hann taldi sig ekki mega leggja meira fram. Eru menn svo að fara bakdyramegin til að ná einhverju öðru fram?

Þriðja mál á dagskrá er raforkulög. Man einhver hvernig það frumvarp kom fyrst inn í þingið? Man einhver eftir því að það átti að sniðganga sveitarfélögin? Það átti að láta Orkustofnun semja raforkuáætlun eða kerfisáætlun, hún átti sjálf að hafa eftirlit með því og það átti aldrei að koma fyrir þingið. Ég held að mönnum hafi dauðbrugðið þegar við fórum að ræða það í þinginu og vöktum athygli á því hversu (Forseti hringir.) meingallað þetta mál var, enda var það tekið aftur inn í nefnd og lagað. Það er það sem þarf að gerast hér.