145. löggjafarþing — 10. fundur,  22. sept. 2015.

opinber fjármál.

148. mál
[18:37]
Horfa

Katrín Jakobsdóttir (Vg) (andsvar):

Herra forseti. Ég held að skakkaföll eigi kannski ekki að vera sérstakt gildi þegar við ræðum um hvaða gildi við ætlum að hafa að leiðarljósi í efnahags- og ríkisfjármálum, þá séu skakkaföllin ekki sérstakt gildi.

Það sem ég hef mestar áhyggjur af og segi á mannamáli: Þegar ég horfi á þau gildi sem er verið að setja fram, þessi tölusettu gildi, þá finnst mér mikilvægt að við skoðum söguna, við skoðum hversu raunhæft við metum þetta, og ég spyr: Hvaða rými við höfum í raun og veru til framfara í samfélaginu?

Ég vitna bara í það sem hefur verið til umræðu í samfélaginu um heyrnarlaust fólk sem þarf að fá túlkun og þarf að sækja rétt sinn fyrir dómi, ég vitna til fólks sem er í dómsmálum til að sækja sér lyf og annað slíkt, og þá umræðu sem við eigum alltaf; hvort vegi þyngra fjárlög eða önnur lög. Með því að setja þennan nokkuð skýra ramma velti ég því upp hvort hann sé of þröngur til þess að horfa á framfarir. Ég er að spekúlera, erum við að festa í raun og veru eitthvert ástand? Fjármálarammi er mikilvægur, stöðugleiki er mikilvægur, en það er líka mikilvægt að við höldum áfram að þróa samfélagið. Það kann auðvitað að kosta peninga á stundum.

Þar með er ég ekki að mæla því bót að fólk eyði peningum villivekk eins og stundum hefur gerst. Ég skal verða fyrst manna til að segja það hér og stundum hefur mikil útgjaldafíkn gripið menn hér í alls konar verkefni, mörg hver verðug og góð. En ég lít bara til þess þegar við horfum upp á til dæmis miklar framfarir í læknavísindum sem kosta peninga, bara eitt dæmi, breyttar kröfur í réttindum. Ef við tökum til dæmis drögin að nýju stjórnarskránni sem kom frá stjórnlagaráði, þar er verið að festa í sessi umtalsmeiri réttindi en við erum með í gildandi stjórnarskrá. Hvernig ætlum við að bregðast við því, svo dæmi sé tekið? Það er náttúrlega bara tímaspursmál. Þar (Forseti hringir.) er til dæmis verið að kveða á um réttinn til bestu mögulegu möguleika til heilbrigðis. Það er kannski það sem ég held að við þurfum (Forseti hringir.) að hafa í huga þegar við skoðum hversu raunhæf markmiðin eru.