tekjuskattur o.fl.
Forseti. Margir hafa tjáð sig um það mál sem hér er til umræðu, þ.e. um nauðasamningana og samkomulagið sem virðist hafa verið gert við kröfuhafa um að fara með eignir úr landinu og lausn á gjaldeyrishöftum og uppgjöri þrotabúanna og málum þeim tengdum. Þetta er gríðarlega mikilvægt mál og ég held að við höfum öll sama markmiðið að leiðarljósi, þ.e. að leysa það sem best fyrir þjóðina í heild. Það hlýtur að vera markmiðið sem við höfum öll og ég ætla ekkert að deila um að það séu einhver önnur markmið sem fólk hafi í huga hvað það varðar.
Þórður Snær Júlíusson er ritstjóri Kjarnans. Hann hefur að mínu mati öðrum mönnum fremur á Íslandi skrifað og greint þetta mál frá upphafi vega. Sem rannsóknarblaðamaður á sviði efnahagsmála nýtur hann mikillar virðingar fyrir skrif sín og er óumdeildur þó að framsóknarmenn hnýti í hann annað slagið í þingræðum, vonandi sér til gamans en ekki í alvöru. Þórður Snær Júlíusson ritaði grein í Kjarnann nú í haust stuttu áður en stöðugleikaskilyrðin voru kynnt og niðurstaðan var opinber með glærusjóum. Fyrirsögnin var „Íslandsveðmál kröfuhafa gekk fullkomlega upp“. Með leyfi forseta segir Þórður Snær í greiningu sinni:
„Endurheimtur kröfuhafa föllnu bankanna, þegar þeir eru búnir að greiða umsamið stöðugleikaframlag til ríkissjóðs, verða betri en þeir hafa reiknað með að þær yrðu á undanförnum árum. Kröfuhafar Glitnis munu til að mynda fá allt að 33 prósent af nafnvirði krafna sinna miðað við núverandi eignarstöðu búsins og áætlað stöðugleikaframlag. […] Veðmálið á íslenska efnahagshrunið gekk upp og ljóst er að stór hópur kröfuhafa, sem keyptu kröfur bankanna á hrakvirði síðla árs 2008 og á fyrri hluta ársins 2009, mun margfalda fjárfestingu sína.“
Áfram heldur Þórður og vísar þá í glærukynningu stjórnvalda í sumar:
„Áður en að kynning stjórnvalda, sem haldin var í Hörpu og var sjónvarpað beint, fór fram höfðu stærstu kröfuhafar allra bankanna samþykkt að greiða þetta stöðugleikaframlag og útfært það að mestu hvernig þau ætluðu að gera það. […] Samkvæmt greiningu Kjarnans virðast kröfuhafar vera að fá góðan „díl“. Þeir fjármunir sem renna til þeirra vegna samkomulagsins eru meiri en kröfuhafarnir hafa verið að reikna með á undanförnum árum. […] Samkomulagið, sem var gert af stærstu kröfuhöfum Glitnis, var samþykkt af öðrum kröfuhöfum Glitnis á kröfuhafafundi 8. september síðastliðinn.“
Það var ekki einu sinni ágreiningur í þeirra röðum um uppgjörið. Svo gott var samkomulagið sem rétt var að þeim. Þórður Snær, ritstjóri Kjarnans, segir, með leyfi forseta:
„Ástæðan er einföld: sú lausn sem nú er verið að landa gerir það að verkum að endurheimtur kröfuhafa verða meiri en þeir hafa átt von á undanfarin ár. […] Sá hópur sem keypti kröfur á þessum tíma“, þ.e. árin eftir hrun, „mun mokgræða á fjárfestingu sinni.“
Svo einfalt er það nú. Það er einn af okkar fremstu viðskiptablaðamönnum og rannsóknarblaðamönnum á sviði efnahagsmála sem kemst að þessari niðurstöðu eins og reyndar allir aðrir sem krufið hafa þetta mál og skrifað um það greinar í íslenskum fjölmiðlum á undanförnum mánuðum. Enginn annar sem kemst að annarri niðurstöðu. Allir benda á það sama. Þeir eru að mokgræða. Þetta er miklu betra en þeir leyfðu sér nokkurn tíma að halda í upphafi, þannig að verið er að fóðra hrægammana vel. Þeim hefur liðið vel í vistinni hjá Framsókn. Þeir koma feitir frá því heimili, reyndar svo ofaldir að blása þarf auknum vindi undir vængina á þeim svo þeir nái sér til flugs með því frumvarpi sem hér er verið að ræða í dag, með enn frekari afslætti og enn frekari aðstoð. Hvernig er það gert? Það er gert með enn frekari ívilnunum með matseðli sem kröfuhafar hafa sjálfir skrifað og er fluttur hingað inn af fjármálaráðherra og borinn hingað inn af stjórnarmeirihlutanum í formi þess lagafrumvarps sem hér er til umræðu.
Virðulegur forseti. Ég sagði það fyrr í dag og ég endurtek það: Það eru pólitískir undirmálsmenn sem ganga svo hart fram (Forseti hringir.) við að þjóna hagsmunum kröfuhafa og gera þá það feita á fóðrum, eins og hér hefur komið fram.
