um fundarstjórn.

Frú forseti. Ég er ekki frá því að það hringli svolítið í hlekkjunum þegar kemur að stuðningi stjórnarliða við þetta mál. Aðalatriðið er að hér eru settar fram rökstuddar og efnislegar óskir um að ráðherra málaflokksins komi og svari fyrir málið. Það liggur í eðli máls að það getur enginn annar en ráðherrann eins og í pottinn er búið.

Svo vil ég mótmæla þeirri hættulegu túlkun hv. þm. Ásmundar Einars Daðasonar að skyldum ráðherra við þingið sé lokið með því að hann eða hún skreppi hér inn og mæli fyrir máli við 1. umr. Við eigum kannski að fara að þakka fyrir það að ráðherrar skuli yfirleitt mæla fyrir málum, hvað þá annað. Og að þingið eigi engar kröfur á viðveru ráðherra eftir það — þetta er stórhættuleg túlkun og gengur gegn öllum þingvenjum og stjórnskipun landsins. Í þessu tilviki er ráðherra jafnframt kjörinn þingmaður og ber þingskyldur eins og við hin, nema hann hafi lögmæta fjarvist. Hann er ráðherra málaflokksins og honum ber að svara fyrir hann. Hér situr þingbundin ríkisstjórn eins og réttilega var bent á. Hvert er þingið komið ef við förum að láta slíkar túlkanir afgreiða málin að ráðherra sé stikkfrí með öllu og þingið eigi enga (Forseti hringir.) kröfu á að hann komi hingað og standi fyrir máli sínu nema bara á meðan (Forseti hringir.) hann skýst hingað inn til að mæla fyrir máli?