vopnaburður lögreglunnar.

Virðulegur forseti. Ég vil byrja á að halda áfram þar sem frá var horfið og taka undir það sem hv. þm. Ögmundur Jónasson sagði, ég held að það sé almennur þverpólitískur vilji hér á Alþingi til að efla almenna löggæslu, að það eigi að vera forgangsatriði. Mér hefur heyrst það á mörgum.

Mér finnst alltaf svolítið erfitt að tala um löggæslumál. Ég er enginn sérfræðingur þegar kemur að löggæslumálum og lögreglunni. Í rauninni vil ég að þessi mál séu höndluð þannig að ákvarðanir um búnað lögreglunnar og hvernig hún vinnur séu teknar af þeim sem vita mest um aðsteðjandi vá og hvernig landið liggur í þeim efnum. Ég vil geta treyst lögreglunni. Það getur vel verið að hafa þurfi eftirlit með störfum lögreglunnar eins og sumir hafa lagt áherslu á. Það er mikilvægt að ræða störf lögreglunnar hér inni. Ég fagna því að reglur um vopnabúnað hafi verið gerðar opinberar. Það eyðir tortryggni. Ég fagna því líka að það er þverpólitísk áhersla á það að almenn löggæsla er ekki með vopn á Íslandi og verður ekki.

Þá bið ég bara um að ákvarðanir um vopnaburð lögreglunnar séu teknar á faglegum grundvelli, að þær séu byggðar á einhverju hættumati og það ríki gagnsæi um hvernig farið er með þessi vopn. Lögreglan hefur ekki verið vopnlaus. Auðvitað hefur hún haft aðgang að vopnum og við vitum vel að eitt sem upp getur komið í löggæslustörfum er að glíma þarf við aðila með skotvopn. Þá verðum við að búa lögregluna þannig að hún geti tekið á þeim vanda. (Forseti hringir.) Við erum því aldrei að tala um eitthvert vopnleysi en við erum heldur ekki að tala um vopnavæðingu. Mér finnst þetta í raun og veru í ágætum farvegi.