fjárlög 2016.

Herra forseti. Mér þótti þetta mjög einkennileg umræða og mjög slæmt fyrir umræðuna almennt þegar hæstv. ráðherrar fara niður á það plan að gefa það í skyn að menn geti pantað það að vera öryrkjar, að það sé val, að menn geti krossað við það að vera öryrkjar.

Vissulega er alltaf, örugglega alls staðar í öllum löndum, einhver hópur öryrkja sem þarf aðstoð og sem þarf að aðstoða á einhvern hátt og hjálpa að taka þátt í lífinu aftur og vera virkur í lífinu. Það eru ýmsir geðsjúkdómar og annað sem hægt er að meðhöndla með stuðningi og hjálpa fólki þannig aftur til lífsins svo það geti verið virkt í samfélaginu. En ég hef ekki sömu skoðun og hæstv. ráðherra í þeim efnum. Við eigum að bæta kjör þessara hópa þannig að grunnframfærslan sé örugg og sé til staðar, hvort sem það eru öryrkjar eða aldraðir. Það er ekki hægt að bera saman fólk á vinnumarkaði og fólk í þessari stöðu. Þetta fólk er í allt annarri stöðu. Það hefur fæst þá möguleika að afla sér aukalega tekna og það getur ekki beitt sér á sama hátt og fólk á vinnumarkaði og krafist réttar síns og betri kjara til dæmis með verkföllum. Það hefur ekki möguleika eins og fólk á vinnumarkaði til að afla sér frekari menntunar til að styrkja stöðu sína á vinnumarkaði og fá betri laun. Þessir hópar eru ekki sambærilegir á svo margan hátt.