145. löggjafarþing — 78. fundur,  18. feb. 2016.

verðtrygging og afnám hennar.

[11:34]
Horfa

Bjarkey Gunnarsdóttir (Vg):

Herra forseti. Ég þakka fyrir þessa umræðu, ég held að hún sé löngu tímabær. Ef verðtryggingin er verðbólguhvetjandi verður verðbólgan meiri en ella og óvissan eykst og það má spyrja sig hvort verðbólgan lækki ef kerfið verður afnumið og verðtryggingin verði þá óþörf þannig að óvissan mundi minnka. Við hljótum líka að velta því fyrir okkur hvers vegna vaxtahækkanir Seðlabankans hafa svona lítil áhrif á neysluhegðun landans þrátt fyrir jafna greiðslubyrði verðtryggðra lána. Með því viðhöldum við verðbólgunni. Með þessum vítahring sífelldrar hækkunar Seðlabankans á vöxtum sem á að vera og hefur í gegnum tíðina verið tilraun til að sporna gegn verðbólgunni í gegnum allar miðlunarleiðir peningamálastefnunnar gerist það alltaf að fjármagnsinnflæði verður vegna vaxtamunarviðskipta, gengi krónunnar sveiflast, inn- og útflutningurinn skekkist og viðskiptahalli myndast, sem þarf svo að leiðréttast með gengisbreytingum sem á endanum koma fram í höfuðstól verðtryggðra lána. Þetta þekkjum við Íslendingar og höfum þekkt of lengi.

Mér fannst ágætt að heyra ráðherra segja að það væri verið að skoða hvaða leiðir er hægt að fara til að minnka vægi verðtryggðra lána. Það var líka áhugavert að heyra að 40% fólks hafa hugsanlega ekki tækifæri til að taka lán ef verðtryggingin verður algerlega afnumin. Ríkisstjórnin er að reyna að efla leigumarkaðinn með byggingu nýrra húsa sem eru samt ekki komin á koppinn og við þurfum að fjölga valkostum fyrir fólk sem vill kaupa sér húsnæði með óverðtryggðum lánum, með föstum vöxtum þannig að greiðslubyrðin sé viðráðanleg bæði ungu fólki og tekjulágu fólki. Það er ekki hægt að segja annað en að verðtryggingin viðhaldi óstöðugleika í íslensku hagkerfi. Hún hefur gríðarleg áhrif á stöðu heimila. Við verðum með öllum ráðum að finna einhverjar leiðir til að draga úr vægi hennar og, eins og hér kom fram, auka (Forseti hringir.) með því stöðugleika.