þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald viðræðna um aðild Íslands að Evrópusambandinu.
Virðulegi forseti. Mig langar aðeins að koma aðeins inn á leiðbeiningarhlutverk þjóðaratkvæðagreiðslna. Eftir því sem tíminn líður hef ég sjálfur minni og minni trú á ráðgefandi þjóðaratkvæðagreiðslum vegna þess að mér finnst það ekki lengur skrýtið og það kemur mér ekkert lengur á óvart að stjórnmálamenn hunsi einfaldlega vilja almenning sama hversu skýr hann er. Það er ekki bara vegna reynslu minnar sem borgari í þessu landi eða eftir að hafa fylgst með stjórnmálum heldur líka eftir veru mína á Alþingi, sérstaklega í kjölfar alþingiskosninga. Menn geta vissulega alltaf deilt um það eftir á hvað þeir hafi nákvæmlega meint en það var alla vega skilningur minn, eins barnalegur og hann nú reyndist vera, fyrir kosningarnar 2013 að Framsóknarflokkurinn og Sjálfstæðisflokkurinn hygðust fara í þjóðaratkvæðagreiðslu til að útkljá þetta mál. Það var minn skilningur, kannski var hann rangur, en það var vissulega minn skilningur og fjölmargra annarra. Það er þess vegna að menn túlkuðu orðin þannig, það er vegna þess að menn skildu þetta þannig. Það stendur eftir, sama hvað menn sögðu.
Með hliðsjón af því að það virðast lítil takmörk sett fyrir því hvað stjórnmálamenn eru reiðubúnir til þess að gera, sama hversu skýr þjóðarviljinn er hverju sinni, þá finnst mér orðið sífellt mikilvægara að ákvarðanir sem eru teknar í þjóðaratkvæðagreiðslu séu bindandi. Ég nefni sem dæmi Icesave-málin. Þau voru lagafrumvörp. Það var beinlínis hluti af lagasetningarferlinu að málið færi í þjóðaratkvæðagreiðslu vegna þess að forseti lýðveldisins neitaði að skrifa undir lögin. Þannig að þegar þjóðin hafnaði þeim þá voru þetta einfaldlega ekki lög landsins alveg sama hvað stjórnmálamönnum fannst um það, það var þá bara það sem gerðist. Það er óhjákvæmilega bindandi. Ég er þeirrar skoðunar að svona tillaga væri betri ef hún fæli í sér verkefni fyrir ráðherra sem væri bundið samþykki þjóðarinnar í þjóðaratkvæðagreiðslu til þess að þetta hefði einhver raunveruleg áhrif.
Spurning mín er þessi: Er hv. þingmaður reiðubúinn til þess að breyta tillögunni í þá átt ef tækifæri gefst til?
