fullgilding samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks.

Frú forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir athugasemdina og verð nú að viðurkenna að ég verð alltaf pínulítið stressuð þegar hv. þingmaður skjallar mig og hugsa: jæja, nú gerði ég kannski einhver mistök. En ég get alveg staðið undir hólinu að þessu sinni í það minnsta og tel mig (Gripið fram í.) þekkja þennan samning ágætlega. Það gleður mig að heyra að hv. þingmaður hefur greinilega kynnt sér samninginn og skilur inntak hans. Það eru mjög mikilvæg atriði sem hv. þingmaður benti á. Ég kom áðan með tenginguna við samgönguáætlun í ræðu minni en auðvitað er hægt að yfirfæra þetta á svo miklu fleiri svið.

Varðandi menntunina held ég að við þurfum einmitt sérstaklega að hafa það í huga því að núna hefur í tíð þessarar hæstv. ríkisstjórnar verið þrengt ansi mikið að fjölbreytileikanum og svigrúminu þegar kemur að námi á framhaldsskólastigi. Ég held að við þurfum að vera mjög meðvituð um að styttri námstími og í rauninni minna val geti haft mjög mikil áhrif á námsmenn sem hafa einhvers konar skerðingu. Þar þurfum við líka hafa þetta undir.

Af því að hv. þingmaður nefndi einnig réttinn til sjálfstæðs lífs og búsetu þurfum við líka að hafa það í huga þegar kemur að hlutum eins og t.d. byggingarreglugerð. Hvaða reglur setjum við um hvernig húsnæði eigi að vera hannað og hvenær megi (Forseti hringir.) slá af kröfum um aðgengileika þess?

Ég er ánægð að sjá (Forseti hringir.) hvað hv. þingmaður er kominn langt í að beita hugsun samningsins á regluverk og nefni þess vegna þessi tvö dæmi í viðbót þar sem er svo augljóst að við þurfum að hafa gleraugu þessa samnings á nefinu.