145. löggjafarþing — 154. fundur,  20. sept. 2016.

fullgilding samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks.

865. mál
[16:15]
Horfa

Frsm. utanrmn. (Össur Skarphéðinsson) (Sf) (andsvar):

Frú forseti. Ég tel að minnsta kosti að hv. þingmaður eigi hér meðan þessari umræðu vindur fram að fara og eiga fund með hæstv. félagsmálaráðherra og beita sannfæringarkrafti sínum og freista þess að ná samstöðu um þetta mál. Eins og hv. þingmaður hefur lýst nákvæmlega felst í reynd tvennt í valkvæðu bókuninni. Í fyrsta lagi er búin til sjálfstæð kæruleið fyrir íslenska einstaklinga sem njóta réttar og verndar samkvæmt samningnum sjálfum, sem við erum vonandi að samþykkja á eftir að verði fullgiltur. Í öðru lagi felst í þessu möguleiki fyrir hina sjálfstæðu eftirlitsnefnd Sameinuðu þjóðanna að rannsaka hvort vera kynni að hér ættu sér stað kerfisbundin brot á samningnum. Ég sé ekki að það hafi í för með sér neina hættu fyrir samfélag sem telur að það sé að vinna af heilindum að því að bæta hag fatlaðra. Þetta skaðar engan. Þetta getur einungis hnikað rétti og lífi einstaklinga með fötlun fram á við. Þetta mundi bæta orðstír og frammistöðu íslensku ríkisstjórnarinnar.

Öll þurfum við á aðhaldi að halda. Það er það eina sem þetta snýst um. Það þarf enginn að vera hræddur um þetta. Rökin gegn þessu er mjög erfitt að sjá. Þess vegna tel ég að ef engin frekari rök koma gegn þessu sé erfitt að hafna því í atkvæðagreiðslu hér á eftir. Þess vegna sýnist mér að í umræðunni sé að skapast grundvöllur fyrir því að kannað verði hvort ekki sé hægt að ná samstöðu hinna tveggja vængja Alþingis um að klára málið hér á eftir. Ég hvet hv. þingmann til að leita eftir því.