145. löggjafarþing — 155. fundur,  22. sept. 2016.

Lífeyrissjóður starfsmanna ríkisins.

873. mál
[16:47]
Horfa

Ásta Guðrún Helgadóttir (P) (andsvar):

Virðulegur forseti. Ég þakka svarið. Ég hygg að ég sé að miklu leyti sammála hv. þingmanni varðandi þetta, það væri náttúrlega best að vera með eins konar blöndu. En er þetta frumvarp ekki í raun það skref sem við þurfum að taka? Núverandi fyrirkomulag um lífeyri í A-deild LSR er frekar fáránlegt, það verður bara að viðurkennast, þannig að það er alveg kominn tími til að við endurskoðum forsendurnar fyrir því hvernig þetta er fjármagnað og líka hver lífeyrisréttindi fólks eru, af því að það er svolítið sérstakt að einstakar stéttir hafa það miklu betra en aðrar.

Ég spyr hvort það séu ekki þeir sem fá hvað mest út úr núverandi kerfi sem munu þurfa að taka skerðingu, af því að þeir fá svo miklu meira en manneskja sem rak sitt eigið fyrirtæki alla ævi, eins og t.d. afi minn og amma sem eru nú upp á tryggingakerfið komin og ekki er það nú nógu gott.

Á heildina litið, er þetta að mati hv. þingmanns skref í þá átt að leiðrétta ákveðinn ójöfnuð sem myndast hefur í kerfinu og er í raun skapaður af kerfinu sjálfu? Við megum ekki gleyma því að við erum að búa til lög um lífeyrissjóð, lífeyrissjóðinn okkar. Það eru ekki allir sem hafa þau forréttindi. Er þetta jöfnunarskref eða hvað?