Lífeyrissjóður starfsmanna ríkisins.
Virðulegi forseti. Mig langar til að byrja á að þakka hv. þingmanni fyrir ræðuna, en hún kom inn á nokkra mikilvæga punkta.
Það sem mér hefur þótt mjög áhugavert í umfjöllun um þetta mál er að þeir sem hafa stigið fram hafa sagt frá því að þeir hafi upplifað það eins og farið hafi verið fram hjá þeim. Þetta eru allt saman umönnunarstéttir og kvennastéttir í þokkabót og láglaunastéttir að auki. Ég velti fyrir mér hvernig standi á því. Er hluti af því kannski að sambærilegt launaskrið eða launajafnrétti er ekki hjá þeim stéttum? Þarna erum við að tala um umönnunarstéttir á borð við sjúkraliða og sömuleiðis kennarastéttina sem hefur stigið fram og gagnrýnt samráðsleysi. Ég verð því að segja: Ef fólk upplifir að það sé samráðsleysi þurfum við að taka því alvarlega, sérstaklega þegar við förum yfir þetta í þinginu. Ég velti því fyrir mér hvernig standi á þessu og hvort hv. þingmaður geti eitthvað sagt mér frá því þar sem við erum að tala um fjölmennar stéttir sem heyra undir opinbera starfsmenn. Að sama skapi velti ég því fyrir mér sem kom fram hérna áðan hvort markmiðið með þessu væri mögulega að einkavæða þennan hluta kerfis opinberra starfsmanna. Þá er ég sér í lagi að hugsa til þess með tilliti til umönnunarstarfa á borð við sjúkraliða, hjúkrunarfræðinga og fleiri í þeim dúr, af því að það mundi náttúrlega að einhverju leyti hlífa ríkinu við lífeyrisgreiðslum, ekki satt, ef þetta væri einkavætt.
