skýrsla starfshóps um eignir Íslendinga á aflandssvæðum og tekjutap hins opinbera.

Virðulegi forseti. Ég þakka kærlega fyrir þessa umræðu, frummælanda fyrir beiðnina og hæstv. ráðherra fyrir svörin.

Ég verð hins vegar að viðurkenna að mér finnst svör hæstv. ráðherra vera frekar rýr. Hér er talað um að lýst sé yfir stríði varðandi niðurstöður skýrslunnar. En ég spyr hvort við eigum að líta svo á ef þetta er leiftursóknin þá séu heimsóknirnar til þessara ágætu stofnana skriðdrekahernaðurinn og bréfin sprengjuflugvélarnar. Það vakti nefnilega athygli mína að verulegur skortur var í svörum ráðherrans á aðgerðum sem ráðherrann hyggst grípa til, hugmyndum hans sjálfs um aðgerðir. Það er gott og blessað að kalla eftir tillögum frá stofnununum, en það hlýtur að vera eðlilegt að óska eftir pólitískri stefnumörkun frá ráðherranum sjálfum. Það getur ekki verið stefna hæstv. ráðherra að hafa enga stefnu.

Ég hvet því hæstv. ráðherra til að íhuga það hvort ekki sé rétt að móta sér stefnu. Ég vil nefna það sem dæmi sem ráðherrann gæti komið á framfæri í hugmyndum sínum varðandi það að tryggja að það sem gerðist, svokölluð aflandsvæðing Íslands, muni aldrei endurtaka sig aftur, að það komi fram t.d. í eigendastefnu ríkisins varðandi fjármálafyrirtækin, að það að þjónusta aflandsfélög samræmist ekki stefnu ráðherrans.

Það er líka gott og blessað eins og talað er hér um, samráðsvettvang, aukna hagsæld og aukið skatteftirlit, en þá hlýtur það líka að koma fram í ríkisfjármálaáætlun sem hæstv. ráðherra mun leggja fram, (Forseti hringir.) að setja aukna fjármuni til að fylgja því eftir.

Ég kalla því einfaldlega eftir stefnu, aðgerðum, sem við getum stutt við hér í þinginu.