kjör öryrkja.

Frú forseti. Varla líður sá dagur að okkur berist ekki fregnir eða skilaboð með einum eða öðrum hætti um bágan hag öryrkja. Það þekkja þingmenn. Þetta er hópur einstaklinga og fjölskyldna sem býr við raunverulega fátækt, að fæða og klæða börn, fylgja eftir viðmiðunum leikfélaganna, kljást við skerðingar sem koma til þegar barn á heimili verður 18 ára og vonbrigði þegar breytingar og yfirlýstar umbætur í almannatryggingakerfinu verða að minna en engu.

Frá síðustu áramótum eru t.d. örorkugreiðslur skilgreindar sem atvinnutekjur þegar húsaleigubætur eru metnar. Þetta bitnar harkalega á mörgum, sérstaklega þeim sem búa einir og getur numið tugum þúsunda á mánuði. Húsaleiga hækkar stöðugt á geggjuðum fasteignamarkaði. Í aðdraganda kosninga lýstu allir flokkar því yfir að forgangsatriði væri að bæta kjör öryrkja og jafnaðarmenn lýstu því yfir að leiðrétta þyrfti kjörin aftur til 1. maí 2016. Nú er næsta víst að það verður ekki og áhugi á réttarbótum fyrir þennan viðkvæma hóp virðist hafa dofnað þrátt fyrir yfirlýsingar um annað.

Samkvæmt útreikningi Hagfræðistofnunar Háskóla Íslands var kaupmáttur heildartekna örorkulífeyrisþega árið 2015, sem tekið er fram, nær sá sami og árið 2009, hafði einungis hækkað um 1% þrátt fyrir lága verðbólgu. Hins vegar hafði kaupmáttur heildarlauna fullvinnandi hækkað um 15%. Þetta blasir við og er þetta eitthvert réttlæti? Sæmir þetta einu ríkasta velferðarsamfélagi í heimi?