"Í skugga valdsins: #metoo".
Herra forseti. Ég held að það sé kominn tími fyrir okkur karla að fara að hlusta. Ég held að það væri sennilega eitt það besta sem við gætum gert þegar við heyrum allar þær sögur, allt það umfang af kynbundnu ofbeldi sem konur verða fyrir á hverjum degi í öllum stéttum samfélagsins. Við sjáum núna í þeirri byltingu sem Í skugga valdsins: #metoo er, ótrúlegan fjölda sagna af ótrúlegu ofbeldi sem konur verða fyrir í þessu samhengi.
En þetta er ekki það fyrsta. Við höfum séð Druslugönguna, sem er annað frábært framtak, fyrst og fremst kvenna, til að mótmæla því ofbeldi og skila skömminni sem þær hafa orðið fyrir vegna kynbundins ofbeldis. Við höfum séð byltingu eins og Free the Nipple, sem sneri einmitt að því sama, mótmælum gegn stafrænu kynferðisofbeldi. Ég held að við eigum að fara að hlusta.
En við eigum ekki bara að hlusta. Það er nefnilega líka á okkar ábyrgð að breyta. Það sem þessi bylting snýst um er að breyta slæmri menningu í samfélaginu. Menningu breytum við ekki með öðrum hætti en með breyttri hegðun, ekki bara okkar sjálfra heldur að stuðla að breyttri hegðun kynbræðra okkar hvar sem við verðum vitni að svona framkomu eða ofbeldi. Það heyrir til ábyrgðar okkar.
Þess vegna er það átak sem Ísland hefur staðið fyrir í jafnréttismálum undir yfirskriftinni Barbershop eða Rakarastofan, frábært framtak þar sem karlar koma saman og ræða hvað þeir geti gert til að breyta. Það er frábært framtak að karlar í þinginu, sem reyndar eru óhóflega margir hér eftir síðustu kosningar, ætla að koma saman og ræða hvað við getum gert á vettvangi þingsins til að breyta þessari menningu. Það er einmitt kominn tími til aðgerða líka. Þar höfum við mörg frábær tækifæri, ný ríkisstjórn ætlar að leggja áherslu á aðgerðir gegn kynbundnu ofbeldi. Fyrir þinginu liggur frumvarp sem (Forseti hringir.) Viðreisn stendur m.a. að um breytta nálgun að sönnunarbyrði í nauðgunarmálum. Og síðast en ekki síst getum við stutt við það starf sem fram undan er — eitt það síðasta sem ég gerði í embætti jafnréttisráðherra var að skipa tvo starfshópa sem vísað var til af fyrri ræðumanni varðandi aðgerðir gegn kynbundnu ofbeldi, en ekki síður aðgerðir til að stuðla að breyttum meðferðarúrræðum ofbeldismanna í þessum efnum.
