aðgerðir í húsnæðismálum.
Herra forseti. Ég vil byrja á að þakka hv. málshefjanda Þorsteini Víglundssyni fyrir að vekja máls á umræðuefninu. Það er mál sem á alltaf að vera í umræðunni og við eigum alltaf að vera að velta fyrir okkur. Verkefnið er margþætt. Það eru fjölmargir fletir á þessu sem hafa ekki verið ræddir sérstaklega hérna. Ég vil nefna einn þeirra.
Við höfum ekki mikið talað um húsnæðisvanda þess hóps Íslendinga sem á í hvað mestum vanda, sem á nánast hvergi höfði sínu að halla og er jafnvel á hrakhólum frá degi til dags. Sá hópur hefur oft leitað til félagsþjónustu sveitarfélaganna, en sveitarfélögin hafa því miður ekki staðið sig nægilega vel í þessum málaflokki, hvorki hér á höfuðborgarsvæðinu né víða annars staðar á landinu.
Hluti þess vanda liggur augljóslega í því að sveitarfélögin á höfuðborgarsvæðinu hafa ekki náð samstöðu um málaflokkinn. Ég tel að hæstv. ráðherra ætti að beita sér fyrir því að fá sveitarfélögin að borðinu til þess að leysa þennan vanda í sameiningu. Það er ekki sanngjarnt að eitthvert eitt sveitarfélag á höfuðborgarsvæðinu eða eitthvert eitt sveitarfélag á einhverju svæði taki að sér að vera fánaberi í þessum málaflokki. Þau verða að koma öll að málinu.
Mig langar líka að nefna þátt Airbnb sem margir þingmenn hafa nefnt. Aukin sókn Airbnb inn á markaðinn hefur líka aukið á þrýstinginn í félagslega kerfinu vegna þess að það fælir í raun og veru hluta húsnæðisleitenda út af markaðnum. Það er eitt af þeim verkefnum sem svo sannarlega þarf að taka til í og skoða löggjöf sérstaklega í því tilliti.
