kyrrsetning, lögbann o.fl.

Virðulegur forseti. Ég fagna mjög framkomnu frumvarpi um breytingu á lögum um kyrrsetningu, lögbann og fleira, og þakka fyrir greinargóða ræðu þingmannsins.

Það er eitt og annað sem ég vil velta upp hér sem sjá má bæði í frumvarpinu, sem og í greinargerðinni sem því fylgir. En eins og fjallað hefur verið um er tjáningarfrelsið auðvitað alger grundvallarréttur og mikilvægi fjölmiðla sömuleiðis algert grundvallaratriði í lýðræðisríki. Ég fagna því mjög að þetta sé komið fram.

Ég rek þó augun í eitt og annað sem ég velti fyrir mér, ef ég má fara í smáatriði, t.d. í e-lið 3. gr. frumvarpsins. Þar er talað um greinargerðarfresti sem er auðvitað af hinu góða. En eðli málsins samkvæmt er lögbann á fjölmiðla þannig að það þarf í rauninni að afgreiða það á afar skömmum tíma. Nú er verið að tala um að færa þetta til héraðsdóms og er það mjög gott, myndi ég segja, því að ég tel að héraðsdómur sé í rauninni betur til þess fallinn að taka á innkomnum beiðnum, eins og lögbannskröfum, með skjótum hætti enda eru dómarar ávallt á bakvakt, t.d. vegna þvingunaraðgerða í sakamálum. Þess vegna eru þau mjög vön því að vinna hratt og örugglega og án fums í slíkum aðstæðum. Ég tel að héraðsdómur sé að mörgu leyti betur til þess fallinn að ná að fanga viðfangsefnið hratt og örugglega og koma því í réttan farveg.

Hvað varðar það að skila greinargerðum er það auðvitað útfærsluatriði sem væntanlega verður unnið í nefndum. En maður veltir fyrir sér hvaða staða geti verið uppi; hvað verði um lögbannskröfuna, hvað verði um birtingu þess efnis sem er í bígerð á meðan greinargerðarfrestur er til staðar. Maður veltir fyrir sér hvort þetta gæti orðið að einhverju nýju tæki sem gerðarbeiðandi geti notað eingöngu til þess að koma í veg fyrir birtingu efnis þá og þá stundina sem þá ónýtist hugsanlega.

En ég fagna þessu og þakka flutningsmanni fyrir greinargóða ræðu.