fjáraukalög 2017.

Virðulegi forseti. Það voru eiginlega lokaorðin í ræðu hv. þingmanns sem mig langaði til að heyra meira af. Hann stakk upp á því að til þess að framfylgja þessum lögum gæti Alþingi hreinlega tekið fjárveitingavaldið af ríkisstjórninni; skemmtileg pæling. Ég veit ekki hvort það gæti talist óskastaða Alþingis, en eitt þykir mér ljóst, eitthvað þarf að gera. Að mínu mati er þetta frekar almennt vandamál, Alþingi er með þetta aðhaldshlutverk gagnvart yfirvöldum, ekki bara í þessu heldur í ýmsu öðru, aðhaldshlutverk sem því tekst af einhverjum ástæðum ekki að gegna almennilega. Tækin sem Alþingi hefur til þess, svo sem hinar ýmsu nefndir og hvaðeina, virka greinilega ekki.

Með þeim fyrirvara að áðan var stungið upp á að Ríkisendurskoðun og umboðsmaður Alþingis fjalli um þetta velti ég fyrir mér hvort hv. þingmaður geti farið betur út í hugmyndir um hvað einstakir ráðherrar, þar sem hv. þingmaður var ráðherra í síðustu ríkisstjórn, gætu lagt af mörkum til þess að þessi (Forseti hringir.) skilaboð kæmu skýrar fram, kannski til fjárlaganefndar, um það hvað væri viðbúinn kostnaður, hvað væri fyrirsjáanlegt, þannig að nefndin í það minnsta, eða aðrir aðilar en fjármálaráðherra, gæti þá brugðist við og sett hann þangað sem hann á heima, í fjárlagafrumvarpið.