félagsleg undirboð og svik á vinnumarkaði.

Virðulegi forseti. Ég þakka málshefjanda, hv. þm. Oddnýju G. Harðardóttur, fyrir þessa þörfu umræðu. Þetta er afskaplega þarft málefni nú þegar erlendum ríkisborgurum fjölgar mjög á vinnumarkaði. Ör þróun hefur verið í þá átt síðustu ár. Árið 2017 var nýtt metár í þessu sambandi. Aldrei hafa fleiri erlendir verkamenn starfað á Íslandi en einmitt núna. Vísbendingar eru um að þeim muni enn fjölga. Þessi brot eru aðallega í þeim geirum þar sem þeir starfa, þ.e. láglaunastörfin. En þetta á ekki síður við um íslenska starfsmenn.

Flokkur fólksins sýnir mikla samstöðu með vinnandi fólki og stendur vörð um hag þess. Það er algerlega óháð litnum á vegabréfum þess.

Önnur ástæða fyrir fjölgun vandamála á þessu sviði er auðvitað miklar breytingar á vinnumarkaði samfara fækkun starfa með aukinni sjálfvirkni og er þar hægt að líta t.d. til bankageirans þar sem störfum hefur fækkað og mun eflaust fækka enn frekar. Fólk missir störf sem það hefur gegnt og á í sumum tilvikum ekki kost á öðrum störfum eða þá aðeins tímabundnum störfum. Þetta er langt í frá að vera einsleitur hópur. Þetta er fólk á öllum aldri og með ólíkan bakgrunn, menntun og starfsreynslu, fólk sem býr við lítið starfsöryggi og óöruggar tekjur.

Engin vafi er á að undirboð á vinnumarkaði og svört atvinnustarfsemi hér á landi hafa aukist samfara fjölgun erlendra verkamanna og -kvenna. Þetta er berskjaldaður hópur og ég tek undir að þessi umræða er mjög þörf og mjög tímabær.