148. löggjafarþing — 26. fundur,  20. feb. 2018.

upptaka samræmdrar vísitölu neysluverðs.

135. mál
[18:59]
Horfa

Flm. (Willum Þór Þórsson) (F) (andsvar):

Hv. forseti. Ég þakka hv. þm. Þorsteini Víglundssyni spurningar hans. Fyrri spurningin sneri auðvitað að verðtryggingunni og því sem stundum er kallað bann við verðtryggingu. Það er ekki við neinn annan að sakast en við mig sjálfan sem mæli fyrir málinu að hafa farið inn á þá braut vegna þess að það er kannski ekki málið sem tillagan snýst um.

Ég hef kosið sjálfur að líta ekki svo á að ef við færum alla leið að afnámi verðtryggingar að tala um að það sé bann við verðtryggingu heldur breytingar á fyrirkomulagi. Verðtrygging er jú ekkert annað en vextir eins og hv. þingmaður kom inn á og þar erum við sammála. Ég segi að þetta á bara að heita vextir. Í samningi á milli tveggja aðila á að ákveða hverjir vextirnir eru en ekki að vera að reikna einhverja afleidda stærð af einhverjum öðrum breytingum á verðlagsþróun úti í samfélaginu. Svo gætum við stækkað umræðuna enn frekar og farið í gjaldmiðlaumræðuna.

Aftur að málinu sjálfu, ég held að það sé mikilvægt að við skoðum þennan mun varðandi húsnæðisliðinn. Hann er í umræðunni, Alþýðusambandið hefur ályktað og styður þetta mál og var með jákvæða umsögn við málið. Húsnæðisliðurinn og þessi munur er í umræðunni. Það er mikilvægt þegar við erum með svona mælikvarða að það sé samræmi á milli þjóða og auðvitað á milli ára hér heima og hvaða vísitölu er stuðst við, en það er líka mikilvægt að það sé samræmi milli mælikvarða á milli þjóða og landa sem við eigum í viðskiptum við. Það er nú kannski þess vegna sem við viljum að þessi vinna fari fram, að meta kosti og galla þess.