148. löggjafarþing — 38. fundur,  8. mars 2018.

vextir og verðtrygging.

246. mál
[16:01]
Horfa

Sigurður Páll Jónsson (M) (andsvar):

Hæstv. forseti. Ég vildi koma hingað upp til að þakka fyrir þá umræðu sem skapast hefur út frá því frumvarpi sem hv. þm. Þorsteinn Sæmundsson leggur fram.

Hjá mér vaknar spurning: Er þetta ekki akkúrat partur af svarinu við því af hverju þjóðin er ósátt og reið og þar með hefur virðing Alþingis ekki risið sem skyldi? Að kerfinu er í raun og veru svolítið stillt þannig upp að góðæri ríki í landinu. Ríkissjóður stendur vel og þjóðfélagið er rekið á ágætisfleti. En það er fólkið í landinu, íbúðareigendur, húseigendur og fjölskyldur, sem borgar brúsann, stærsta partinn. Það hefur komið fram í ræðum í dag.

Hv. þm. Bergþór Ólason benti á landsbyggðina og köldu svæðin. Hv. þm. Ólafur Ísleifsson benti á hvað þetta peningastefnukerfi hefði skotið djúpum og föstum rótum. Þá kemur sú spurning upp: Er það ekki partur af þjóðarsáttinni eða ósáttinni og því hvað þjóðin er orðin dofin fyrir þessu að hana vantar kjark til að fara í þann róður að breyta kerfinu svo sanngirni sé gætt gagnvart okkar smæstu bræðrum og systrum úti í samfélaginu? Þetta er kannski svolítið stór spurning en ég hendi henni hérna fram.