störf þingsins.

Virðulegi forseti. Það er athyglisvert að helsta innlegg margra hér inni þegar kemur að málefnum höfuðborgarinnar er að hafa skoðanir á því hvar innan borgarmarkanna flugvélar geti lent. Og, jú, það eru þó margir sem vilja að borgin ákveði sjálf fjölda borgarfulltrúa, en þegar kemur að því að hún eigi að fá að ráða hvort flugvöllur eða íbúðir séu við hliðina á miðbænum skal gera það með boðvaldi, annaðhvort beinu eða í gegnum úrslit þjóðaratkvæðagreiðslu sem menn þykjast vita hvernig fari.

Nú ætla ég svo sem engum neitt illt. Þess vegna get ég ímyndað mér að margir þeirra sem eru á þessari skoðun varðandi legu flugvallarins telji að hún sé til góðs fyrir borgina. Því er ég ósammála. Frá sjónarhóli borgarbúa væri það mjög spennandi kostur ef hægt væri að finna nýjum innanlands- og millilandaflugvelli stað nálægt höfuðborginni. Það myndi stytta ferðalagið til útlanda, fjölga ferðamöguleikum íbúanna og bæta þannig lífsgæði þeirra.

Mig langar að lokum að nefna eitt, ekki alveg þessu tengt. Þúsundir Íslendinga fluttu af landi brott í hruninu, margir til Norðurlanda. Ungt fólk, háskólamenntað fólk, iðnmenntað fólk. Þetta fólk hefur ekki komið aftur heim. Við þurfum að fá það aftur. Sveitarfélög, Reykjavík sem önnur, gegna þar lykilhlutverki en sumt er ekki hægt að gera nema við leggjumst öll á eitt. Þegar kemur að hlutum eins og því að auka kaupmátt, tryggja fjölbreytt atvinnutækifæri og tryggja börnum boðlega menntun tekst það ekki nema ríki og sveitarfélög vinni saman.