dreifing ferðamanna um landið.

Virðulegi forseti. Ég þakka málshefjanda fyrir að taka upp þetta málefni í þinginu.

Dreifing ferðamanna um landið er ein almesta áskorun sem blasir við hæstv. ráðherra og ríkisstjórninni allri þegar ferðamannastraumur til landsins er í þeim vexti sem á sér engar hliðstæður. Engar. Þar er ég að tala um þá áskorun að okkur takist að dreifa straumi ferðamanna um landið í margþættum tilgangi til að dreifa álaginu af ferðamönnum og stuðla þannig að því að hlífa okkar viðkvæma landi við átroðningi. Í öðru lagi til að dreifa tekjunum af ferðamönnum um landið og halda þannig fámennum svæðum áfram í byggð. Í þriðja lagi til að sýna þeim sem landið sækja fleiri perlur okkar lands.

Ef vilji er til þess að dreifa ferðamönnum meira um landið, sem ég vona, þá þarf líka að huga að nokkrum atriðum. Í fyrsta lagi, eins og málshefjandi sagði, að efla fleiri flugvelli en bara á suðvesturhorninu. Þá erum við að tala um Akureyrarflugvöll og Egilsstaðaflugvöll. Ég vil líka nefna Ísafjarðarflugvöll og Hornafjarðarflugvöll, að uppfæra þá þannig að þeir verði í stakk búnir til að taka við síauknum fjölda ferðamanna þegar fram í sækir. Í öðru lagi þarf að búa þannig um hnútana að akandi umferð, og það er náttúrlega stór áskorun, komist klakklaust til landshluta og það kallar á uppbyggingu vegakerfisins, stórkostlega aukningu í tvöföldun vega á þjóðvegi 1, brúargerð um Suðurland allt og gangagerð um fjalllendi Norður- og Austurlands, sem og Vestfjarða. Og auðvitað líka að klára Landeyjahöfn. Þetta eru miklar áskoranir, enginn vafi er á því, en svo augljósar þegar helsta uppspretta gjaldeyris er ferðamannageirinn.

Ég hef ekki minnst á vernd ferðamannastaða og ætla ekki að eyða mínum tíma í það. En hver eru þolmörk okkar viðkvæmustu náttúru? (Forseti hringir.) Ég tek undir með einum þingmanni sem taldi að aðgangsstýring væri nauðsynleg. (Forseti hringir.) En hér duga engar smáskammtalækningar.