148. löggjafarþing — 47. fundur,  11. apr. 2018.

fjármálaáætlun 2019--2023.

494. mál
[20:02]
Horfa

Oddný G. Harðardóttir (Sf) (andsvar):

Frú forseti. Já, ég tek undir það með hv. þingmanni að við verðum að gera breytingar á þessari fjármálaáætlun. Minni hlutinn mun alla vega leggja það til. Hér er verið að teikna upp þá framtíðarsýn að velferðarkerfið eigi að vera sveiflujöfnunartækið, ekki ríkissjóður heldur velferðarkerfið. Við bætum í og drögum úr eftir því hvernig sveiflan er í efnahagsmálunum. Það er algerlega óþolandi. Við erum á toppi hagsveiflunnar. Það má vera að við séum aðeins á leiðinni niður en við erum samt mjög ofarlega og engar vísbendingar eru um að hagkerfið sé að kólna svo stórkostlega að við þurfum að lækka skatta og bæta í útgjöld og fara með ríkissjóð í mínus, sú staða er alls ekkert komin upp. En það gæti verið gott að gera það. Ef við værum í mikilli kreppu væri náttúrlega miklu betra að nýta ríkissjóð sem sveiflujöfnunartæki, en ekki þjónustu við sjúka og aldraða. Hvað er það? Það er ekki stefna sem mér líkar. Ég hefði viljað halda afgangi, fleiri milljörðum í afgang, núna og ganga síðan á þann afgang þegar við förum niður úr sveiflunni, frekar en að skera þá niður þjónustu við þá sem þurfa á velferðarþjónustu að halda. Það er mannúðlegt. Það er góð hagstjórn. Það sem er boðað í þessari fjármálaáætlun er þvert á móti mjög slæm hagstjórn. Hún er að vísu týpísk hægri hagstjórn og virðist reyna að gera öllum til geðs, sem er ekki hægt ef þú ætlar að halda hagsældinni.