148. löggjafarþing — 47. fundur,  11. apr. 2018.

fjármálaáætlun 2019--2023.

494. mál
[22:45]
Horfa

Þorsteinn Víglundsson (V):

Herra forseti. Hæstv. ráðherra verður að fyrirgefa mér það ef mér þykir skorta á pólitíska forystu í nokkrum mikilvægum málaflokkum eins og þegar kemur að fjölskyldumálunum, þegar kemur að bótakerfunum okkar og skattkerfinu. Ég hafði orð á því hér áðan að mér þætti öllum meginmarkmiðum eða áherslum í þessum mikilvægu málum vera úthýst til aðila vinnumarkaðarins, að ríkisstjórnin biði einfaldlega svara þeirra um hvað stjórnin ætti að gera í þessum málum. En ráðherra segir svo alls ekki vera þannig að ég hefði áhuga á því að heyra áherslur hæstv. ráðherra í skattkerfinu, í bótakerfinu og samspili þessara tveggja mikilvægu kerfa, einmitt til þess að styrkja og styðja betur við afkomu tekjulægstu hópanna í samfélaginu. Ég held að það sé gríðarlega mikilvægt að þar sé skýr sýn stjórnvalda, ekki sé lagt upp í þá ferð án fyrirheits án skýrra markmiða um það hverju sú vinna eigi að skila.

Það er líka áhugavert og sérstakt fagnaðarefni að sjá, svo að því sé hrósað sem vel er gert, að hér er áfram unnið að endurreisn á fæðingarorlofskerfinu með því að hækka hámarksfjárhæðir sem greiddar eru. En ég hef líka hlustað eftir því að hæstv. ráðherra hefur talað um lengingu fæðingarorlofs og boðað hér, ef ég man rétt í ræðu í þingsal, að hann hyggist leggja frumvarp fyrir Alþingi jafnvel strax í haust um lengingu fæðingarorlofs í tólf mánuði. Ég get ekki fundi því neinn stað í fjármálaáætlun, neinni fjármögnun á þeim fyrirætlunum.

Því spyr ég hæstv. ráðherra: Er það rétt skilið hjá mér að þetta loforð sé ekki fjármagnað í fjármálaáætluninni og hvernig hyggst hæstv. ráðherra þá fjármagna það?