148. löggjafarþing — 55. fundur,  25. apr. 2018.

störf þingsins.

[15:21]
Horfa

Ágúst Ólafur Ágústsson (Sf):

Herra forseti. Á hvaða vegferð er samfélag okkar eiginlega? er spurning sem þjóð og þing eiga að vera að spyrja sig þessa dagana. Förum yfir sjö staðreyndir:

1. Einungis 26 bankamenn, sem vinna að stærstum hluta hjá ríkisbanka fá 1 milljarð króna í laun, sem er einn tíundi af því sem þessi ríkisstjórn tímir að setja í allar barnabætur landsmanna.

2. Forstjórar hefðbundinna íslenskra kauphallarfyrirtækja eru með 1–2 milljónir í laun á viku. — Á viku, herra forseti.

3. Forstjórar, þar með taldir forstjórar ríkisfyrirtækja, hafa verið að fá mánaðarlega hækkun launa sinna sem nemur heilum mánaðarlaunum ljósmóður.

4. Kjararáðshópurinn, þar á meðal þingmenn, hækkaði um tugi prósenta í launum á milli ára.

5. Útgerðarmaður gengur út í síðustu viku með 22 þús. millj. kr. í vasanum vegna nýtingar á sameiginlegri auðlind þjóðarinnar.

6. 1% landsmanna á meiri hreinar eignir en 80% Íslendinga.

7. Topp 10% landsmanna tóku til sín tæpan helming allra hreinna eigna sem urðu til árið 2016.

Auðvitað á fólk að uppskera eins og það sáir. En ekki gera ljósmæður það og ekki gera kennarar, lögreglumenn og eldri borgarar það heldur. Því til viðbótar eiga þessar stjarnfræðilegu upphæðir ekkert sameiginlegt með því markmiði að gera vel við hæft starfsfólk sem hefur mikla ábyrgð.

Herra forseti. Við erum ein þjóð í þessu landi. En hér er að myndast sjálftökustétt ofurlaunamanna sem með taumlausri (Forseti hringir.) græðgi sinni og dómgreindarbresti virðist ekki eingöngu vera að segja sig úr samfélaginu heldur setja allt samfélagið í uppnám vegna komandi kjaraviðræðna. (Gripið fram í: Heyr, heyr.)